مسی: خداحافظی در آرژانتین

ستاره آرژانتینی بارسلونا اعلام کرده که در نظر دارد تا در سرزمین مادری اش از فوتبال خداحافظی کند.

سایت گل: لیونل مسی، ستاره آرژانتینی بارسلونا  به خبرنگاران گفت که آرزو دارد پس از آنکه قراردادش با بارسلونا به اتمام رسید، در آرژانتین با فوتبال خداحافظی نماید ، چرا که همیشه آرزو می کرده تا در لیگ دسته اول آرژانتین فوتبالش را به پایان برد.

 مسی  در این رابطه گفت:«می خواهم فوتبالم را در آرژانتین به پایان برم. چرا که از زمانی که یک پسربچه بودم این آرزو را در سر می پروراندم. من همیشه به ورزشگاه ها می رفتم و اکنون می خواهم در آینده این را تجربه کنم ، برای مردمی که آنجا هستند. »

مسی در حال حاضر جام قهرمانی لالیگا و جام حذفی اسپانیا را در دستان خود می بیند و اکنون در آستانه دیدار مقابل منچستر در فینال لیگ قهرمانان اروپاست. او در مورد تیمی که فوتبالش را در آن به پایان خواهد برد گفت:« تیم نیوول؟ شاید. تنها حسی که می خواهم آن را تجربه کنم، در ابتدا حضور در لیگ دسته اول آرژانتین است. من شیفته نحوه ای هستم که هواداران در آرژانتین فوتبال را دنبال می کنند و احساسی که به فوتبال دارند. در آرژانتین زندگی کاملا متفاوت است. در اسپانیا اینجا صلح و آرامش به مراتب بیشتر است ولی برای من، جدا از همه چیز، آرژانتین، آرژانتین است و حرف اول را می زند. دلم برای زادگاهم تنگ شده، به ویژه وقتی که آرژانتین را ترک می کنم و خانواده ام در آنجا هستند، به شدت دلتنگ می شوم.»

بوکا قابل مقایسه با بهترینهای اروپا ؟

سایت گل: بوکا جونیورز خود را به عنوان برترین تیم منطقه آمریکای جنوبی در دهه اخیر معرفی کرده است و این واقعیت که آنها تقریبا هر عنوان بین المللی موجود را به دست آورده اند ثابت می کند که می توان آنها را در زمره بهترین تیم های جهان دسته بندی کرد. در آمریکای جنوبی، تنها تعداد انگشت شماری از تیم ها وجود دارند که می توان آنها را در این گروه قرار داد و با توجه به نمایش های چند سال اخیر، شاید منصفانه تر باشد که تنها بوکا و سائوپائولو برزیل را به عنوان قدرت های جهانی معرفی کنیم. اگرچه تیم های انگلیسی در سالهای اخیر رقابت های اروپایی را به تصرف درآورده اند با این وجود همچنان رئال مادرید، لیورپول، بایرن مونیخ، یوونتوس، میلان و منچستر یونایتد قدرت های سنتی فوتبال اروپا  هستند. در فوتبال آمریکای جنوبی نیز دسته بندی مشابهی وجود دارد اما بعضی از قدرت های سنتی این منطقه مانند ایندپندی انته، پنارول، الیمپیا و حتی ریور پلات دوران رخوت را سپری می کنند.

چرا بوکا تیم خوبی است؟

 آیا بوکا قابل مقایسه با قدرت های فوتبال اروپاست؟ از نظر محبوبیت، حداقل در منطقه آمریکای جنوبی، بی تردید قابل مقایسه اند. ورزشگاه اختصاصی آنها، لا بومبونرا، یکی از معروف ترین ورزشگاه های جهان است و دستاوردهای آنها در سطح بین المللی، جایگاه قابل توجه آنها را به عنوان یکی از قدرت های جهانی تایید می کند. افتخارات بوکا خود به اندازه کافی گویاست؛ آنها شش بار جام لیبرتادورس، سه بار جام بین قاره ای، چهار بار جام سودآمریکانا را فتح کرده اند و البته به اینها تعداد بی شماری جام داخلی را نیز باید اضافه کرد. در حقیقت در کنار میلان بوکا با 18 جام، رکورد دار کسب عناوین بین المللی است.  با توجه به آمارهای رسمی، بوکا سومین تیم باشگاهی پرافتخار در تمام دنیاست.

از آنجا که آنها در قاره  و رقابت های دیگری بازی می کنند، در مواقعی مقایسه آنها با بهترین تیم های اروپایی دشوار است اما آنها با شکست دادن تیم هایی مانند رئال مادرید و میلان در رقابت های بین قاره ای، قدرت و برتری شان را به اثبات رسانده اند. هرگاه بوکا برای شرکت در رقابت های دوستانه به اروپا سفر کرده است، بسیار قدرتمند نشان داده و این مسئله موید آن است که آنها با بهترین تیم های این قاره در سطح یکسانی قرار دارند. آخرین ماجراجوئی اروپایی بوکا، شکست 2-1 آنها در مقابل بارسا در جام خوان گامپر بود. در آن بازیها بوکا با جمعی از بازیکنان اصلی و جوانش پای به رقابت ها گذاشت و در نهایت با گل هایی که کارلس پویول و ساموئل اتوئو در وقت های اضافه به ثمر رساندند، بازی را واگذار کرد. دور از انصاف نیست که آنها را رقیب برترین تیم های اروپایی در نظر بگیریم اما پاسخ واقعی تنها زمانی به دست می آید که آنها در مهمترین جام اروپایی یعنی رقابت های لیگ قهرمانان یا حداقل در رقابت های لالیگا، لیگ برتر یا سریA حضور پیدا کنند. متاسفانه این امکان هرگز فراهم نخواهد شد. "لوس خنئیزس"(جنوایی ها- لقب تیم بوکا) فرصت رقابت با بهترین تیم های اروپایی را برای آزمودن توانایی هایشان مغتنم خواهند شمرد.

در تیم بوکا چه بازیکنانی حضور دارند؟

با مرور افتخارات بوکا، باید به این حقیقت نیز اشاره کرد که آنها علی رغم اینکه هرسال بهترین بازیکنانشان را به تیم های اروپایی واگذار می کنند، همچنان برتری شان را در این سالها تداوم بخشیده اند. در سال های اخیر باشگاه بازیکنان قابلی را از دست داده است و در بین بازیکنان فعلی تیم نیز بازیکنان فوق العاده ای مانند خوان رومن ریکلمه، سباستین باتاگلیا، رودریگو پالاسیو، اوگو ایبارا، مارتین پالرمو، خولیو سزار کاسرس، فابین وارگاس و لوسیانو فیگروئا حضور دارند. ضمن اینکه بازیکنانی مانند لوکاس ویاتری، پابلو موچه، کریستین چاوز، نیکلاس گایتان، خوان فورلین و ریکاردو نوئیر چشم انداز درخشانی برای باشگاه ترسیم می کنند.. این بازیکنان در آینده به فوق ستاره های تیم های مطرح اروپایی تبدیل خواهند شد. در زمینه پرورش استعداد های جوان، بوکا یکی از باشگاه های سرآمد دنیاست و آنچه بیشتر غبطه برانگیز است، شیوه گزینش بازیکنان جوان از تیم های پایه و تبدیل آنها به بازیکنانی در کلاس جهانی است. بوکا به هر چه دست بزند، طلا می شود..

 آینده بوکا

تساوی 1-1 در دیدار سوپرکلاسیکو در مقابل ریور پلات در روز شنبه به این معنا بود که بوکا نخواهد توانست از عنوان قهرمانی اش در رقابت های آپرتورا دفاع کند اما چندان جای نگرانی نیست زیرا اولویت آنها در رقابت های این فصل، فتح جام لیبرتادورس است. بوکا در صدر گروه خود قرار دارد و آمادگی بالای آنها نشان می دهد که می توانند به رکورد هفت قهرمانی دست پیدا کنند. آنها برای رسیدن به این مهم، از شرایط مطلوب و تیم منسجمی برخوردارند. آینده برای بوکا درخشان به نظر می رسد.

---

ریکلمه جدید در تیم ملی آرژانتین

سایت گل: در حالی که بسیار بعید به نظر می رسد که رومن ریکلمه رابار دیگر در ترکیب تیم ملی آرژانتین ببینیم، برادر جوان او، دیه گو ریکلمه به ترکیب تیم ملی زیر18 سال آرژانتین دعوت شده است.

 روز جمعه  والتر  مربی تیم ملی زیر 18 سال آرژانتین اعلام کرد که ریکلمه به زودی تمریناتش را با این تیم آغاز خواهد کرد. ریکلمه جوان مثل برادر بزرگترش در بازیکن میانی نفوذی است و به علاوه در زدن ضربات ایستگاهی نیز تخصص دارد.

او در باشگاه جوانان آرخنتینوس توپ می زند و کاکا بازیکن مورد علاقه اوست. دیه گو ریکلمه آرزو دارد تا بتواند تا حدودی مثل برادرش خوب باشد. دیه گو ریکلمه  در این رابطه گفته:« برای اینکه بتوانم مثل برادرم بازی کنم باید سالیان زیادی را پشت سر بگذارم.»

ولی دیه گو دوست ندارد که مردم او را به خاطر خودش تحسین کنند و نه به خاطر اینکه برادر رومن ریکلمه است:« دوست دارم مربیان مرا به خاطر بازی خودم بخواهند وهمچنین هواداران نیز مرا به خاطر خودم دوست داشته باشند و نه به خاطر اینکه برادر رومن هستم.»

پس از آنکه ریکلمه جوان به ترکیب تیم زیرد 18 سال آرژانتین دعوت شده، امیدهای فراوانی وجود دارد که او مورد توجه دیه گو مارادونا ، سرمربی تیم ملی بزرگسالان آرژانتین، که با برادر بزرگتر و معروف ریکلمه به اختلاف نظرهایی رسیده قرار گیرد.

مسی در راه یوونتوس!

تصمیم سران باشگاه یوونتوس ایتالیا برای خرید لیونل مسی‌ آرژانتینی به حدی جدی است كه قصد دارند جیان لوئیجی بوفون، دروازه بان خود را به منظور تامین هزینه خرید وی بفروشند.
گزارش ها از ایتالیا حاكی از این است كه باشگاه یوونتوس شدیدا علاقمند به خرید مهاجم آرژانتینی باشگاه بارسلوناست و این رویا به زودی به واقعیت تبدیل خواهد شد.
روزنامه توتو اسپورت مدعی شد یووه درصدد فروش دروازه بان شماره یك خود است تا بودجه لازم برای متقاعد كردن مدیران بارسلونا را تهیه كند.
گفته می شود بارسلونا ۷۵ میلیون یورو برای مسی قیمت گذاشته و شرط فسخ قراردادش بالغ بر ۱۵۰ میلیون یورو است.
از آنجا كه باشگاه منچسترسیتی انگلیس علاقمند به جذب بوفون است، این تیم لیگ برتری می تواند به كمك یوونتوس بیاید، مالكان متمول عرب آماده اند كه ۱۰۰ میلیون یورو بابت خرید بوفون بپردازند، بنابراین فروش وی می تواند به خرید مسی كمك كند اگرچه مشكل تقویت دفاع این تیم همچنان پابرجا خواهد ماند.
جیووانی كوبویی گیگلی رییس باشگاه یوونتوس با مشكل متقاعد كردن هواداران روبروست. نظرسنجی روزنامه توتو اسپورت حاكی از این است كه ۵۲ درصد از آنان مخالف قربانی كردن بوفون برای خرید مسی هستند.
باشگاه بارسلونا هنوز هیچ واكنشی به این اخبار نشان نداده است.

 

خبرگزارى موج (www.mojnews.com)

مارادونا جام جهانی ۲۰۱۰ را می خواهد

دیه گو مارادونا در هفته های اخیر بر سر دستیار انتخابی اش اسكار روگری با فدراسیون فوتبال آرژانتین مشكل و برخورد داشته و خولیو گرون دونا مقام اول این نهاد انتصاب روگری را به عنوان كمك مربی جدید این تیم منتفی دانسته و شایعات استعفای مارادونا بر سر همین مسئله روزها به گوش می خورد، اما ستاره و كاپیتان سابق آرژانتین و یكی از برترین فوتبالیست های تاریخ حالا كه سرمربی تیم ملی این كشور شده، فتح جام جهانی ۲۰۱۰ را هدف گرفته است و می خواهد همان طور كه به عنوان یك بازیكن، آرژانتین را یك تنه در سال ۱۹۸۶ فاتح جام جهانی مكزیك كرد، در هیأت مربی نیز چنین كند و ۱‎/۵ سال بعد آرژانتینی ها را به سومین عنوان قهرمانی شان در این رقابتها برساند.
شاید در تیم فعلی آرژانتین سوپراستاری به لحاظ فنی در اندازه های ۲۲ سال پیش مارادونا وجود نداشته باشد، اما لیونل مسی جادویی در این تیم هست كه در میان بازیگران متعدد قیاس شده با مارادونا طی ۱۵ سال اخیر، شبیه ترین فرد به اوست و در این فصل هم با پیراهن باشگاه بارسلونا كولاك كرده است. به جز مسی، بازیكنان مستعد دیگری هم در این تیم عضویت دارند و تعدادشان نیز زیاد است و طی مدت مذكور همیشه این باور وجود داشته كه اگر آرژانتین از تمام توانایی و مهارت های بالقوه موجود در این تیم سود جوید، قادر به فتح جام جهانی هست، جامی كه آخرین بار در همان سال ۸۶ نصیب آرژانتینی ها شد و از آن به بعد، پیوسته از آنها گریخته است.
● آینده ای روشن
«مارادونا»ی ۴۸ ساله در اولین دیدار آرژانتین تحت هدایت وی كه مسابقه دوستانه اخیر این كشور با اسكاتلند در شهر گلاسكو بود، از مسی و خوان رومن ریكلمه بازی ساز مدبر و فنی بوكاجونیورز و هافبك پیشین ویارئال استفاده نكرد، اما این امر در درجه اول به خاطر اشتغالات باشگاهی آنان بود و در سال ۲۰۰۹ كه در طلیعه آن به سر می بریم، دیه گو از استفاده وسیع از آنها غافل نخواهد ماند. حتی اگر این دو هم نباشند، آن قدر بازیكن خوب و قوی در اردوی آرژانتین حضور دارند كه مارادونا آینده را بسیار روشن ببیند از آن جمله اند؛ ته وز، كامبیاسو، گاگو، ایگواین، زانه تی، اگه رو، ساویولا، رودریگز، هاینتزه و البته «ماسكرانو»ی لیورپولی كه مارادونا برخلاف پیش بینی های قبلی چنان به او اعتقاد دارد كه بازوبند كاپیتانی تیم ملی را هم به دستش بسته و تصریح كرده كه هركسی ممكن است در تركیب تیم ملی نیمكت نشین شود، اما ماسكرانو همیشه ثابت خواهد بود.
مارادونا از كیفیت و نتیجه بازی اخیر آرژانتین با اسكاتلند و همچنین جریان تمرینات قبل از آن مسابقه چنان راضی است كه از تعریف دائمی از شاگردانش غافل نمی ماند و مشخص است كه از دیدن این همه بازیكن بسیار خوب در اردوی ملی به وجد آمده است. اگر او در سال ۲۰۱۰ آرژانتین را فاتح جام جهانی كند (منوط به صعود از مرحله مقدماتی كه بسیار محتمل به نظر می رسد) پس از فرانس بكن باوئر، قیصر افسانه ای فوتبال آلمان اولین مردی خواهد شد كه ابتدا در هیئت كاپیتان و سپس به عنوان مربی، تیم ملی كشورش را به فتح جام جهانی نائل ساخته است.
مارادونا می گوید:«اولین، مهم ترین و عاجل ترین هدف من فتح جام جهانی است و رسیدن به یك چهارم نهایی و یا نیمه پایانی نیز كفایت نمی كند و اصولاً برای فوتبالی درخشان در سطح آرژانتین فایده ای ندارد كه فقط به چنین مراحلی برسد و باید فینالیست و قهرمان شویم. با نفراتی كه ما داریم و استعداد كلانی كه در اردوی آرژانتین هست، هر چیزی جز این یك ناكامی خواهد بود. این هدف ما و چیزی است كه باید برای آن بمیریم. كاركردن با این بازیكنان طی دو ماه اخیر برای من یك افتخار بوده است. خوشحالم كه سرانجام زمان مربیگری من در تیم ملی آرژانتین رسید و اینك در حال لذت بردن از آن هستم. طرح های تاكتیكی متعددی را درخصوص چگونگی رویارویی با هریك از حریفان تیم خود ریخته ام، ولی قبل از آن سعی كرده ام در مغز و روح بازیكنان رسوخ و آنها را برای این عصر تازه مهیا كنم. امیدوارم هم من برای آنها مفید باشم و هم آنان برای من. آنها به یك راهنمای مناسب نیاز دارند و فكر می كنم كه خودم می توانم چنین فردی باشم.»
● شك های موجود
با این وجود چون تجربه مربیگری مارادونا نزدیك به صفر است و او در دو دهه اخیر زندگی پرحاشیه ای داشته و از ۱۹۹۷ به بعد یعنی زمان بازنشستگی اش مشكلات حادتری را در زمینه اعتیادش به مواد مخدر تجربه كرده و سالها در كلینیك های هاوانای كوبا هم به بهانه درمان اعتیادش سكنی گزیده بود، خیلی ها شك دارند كه وی بتواند تیم آرژانتین را جمع كند و مربی ای باشد كه خودش می گوید در هدایت این تیم بسیار پرمهره و به تبع آن پرتوقع، موفق باشد.
انتصاب مارادونا به عنوان مربی تیم ملی آرژانتین در بیرون از مرزها هم با حیرت زیادی مواجه شده و برد ۰-۱ در برابر اسكاتلند هم از شدت این اعجاب نكاسته است. آرژانتینی ها برای حل همین موضوع و مقابله با وضعیت مذكور، مخصوصاً كارلوس بیلاردوی كهنه كار را كه در سال های ۱۹۸۶ و ۹۰ مارادونا و یارانش را در جام های جهانی هدایت كرد و با آنها به قهرمانی و نایب قهرمانی این دو جام رسید، به عنوان مدیرفنی تیم ملی و مشاور ارشد مارادونا منصوب كرده اند تا كمبود تجربه ستاره چپ پای سابق آرژانتین در این سطح چندان به چشم نخورد و ضررهای سنگینی را به تیم ملی وارد نكند.
● شوخی و جدی
با این حال خود مارادونا هم كوشیده است در ابتدای راه حركات و گزینش های حساب شده ای را داشته باشد و با برنامه جلو برود و در مواجهه با مطبوعات نیز موفق و كم اشتباه عمل كرده است.
در حاشیه بازی اخیر با اسكاتلند وقتی تعداد سؤالات مربوط به تری بوچر كمك مربی تیم رقیب و اعتراض ها و اظهارات وی درباره خطای ۲۲ سال پیش مارادونا در بازی تیم های ملی آرژانتین و انگلیس در مرحله یك چهارم نهایی جام جهانی مكزیك (و گلی كه او با ضربه دست به انگلیسی ها زد) فزونی گرفت، مارادونا ابتدا با لحنی توأم با مسخره كردن رقیب گفت: «بوچر بوچر دیگر كیست » و لحظاتی بعد با تعدیل موضع گیری قبلی اش گفت: «نمی دانم چرا بوچر هنوز درباره واقعه سال ۱۹۸۶ موضع گیری می كند. ما هركدام زندگی مجزا و متفاوت خود را داریم و قرار نیست من بابت حرف های امروز او ناراحت شوم و یا شب خوابم نبرد. اگر او مرا تحویل نگیرد، قطعاً به مرگ من منجر نخواهد شد.»
اگر گل اول مارادونا در برابر انگلیس قطعاً خطای هند و یك گل غیرقانونی بود. او روی گل دوم، از این سوی خط میانی تا آستانه دروازه رقیب ۵ مدافع انگلیسی را پشت سرگذاشت و همگان را درو كرد و بوچر را كه دوبار بر سر راهش سبز شد، دو بار دریبل كرد و بعید نیست انتقاد شدید اخیر بوچر از وی در سفر مارادونا و شاگردانش به بریتانیا، بیشتر تأثیر پذیرفته از همان نكته باشد.
● یك قیاس
مارادونا «تاریخ» را هم خوب می شناسد و در سفر اخیرش به گلاسكو وقتی سؤالات درباره گل خطای ۲۲ سال پیش او فزونی گرفت، او با رجوع به بازی فینال جام جهانی ۱۹۶۶ لندن كه در آن یك گل بسیار حساس و سرنوشت ساز انگلیس توسط جف هرست در برابر آلمان غربی در شرایطی مشكوك (برخورد به تیر افقی و سپس فرود مبهم روی خط دروازه) به ثبت رسید و فقط حكم كمك داور روسی باعث پذیرش آن گل شد، گفت: «مگر در فوتبال وقایعی از این دست فقط برای من روی داده است شما هنوز نمی توانید ثابت كنید كه گل هرست در سال ۱۹۶۶ واقعاً گل بوده است، حال آن كه آن گل بیشترین سهم و نقش را در برد نهایی ۲-۴ انگلیس و قهرمانی این كشور داشت.بهتر است كشوری كه چنان پیشینه ای را در فوتبال ملی اش دارد، درباره من و دستاوردم این چنین قضاوت نكند.»
با این حال مارادونا با همان پیشینه بسیار كمش در پست مربیگری تیم ملی آرژانتین و در همین زمان اندك دریافته است كه قضاوت درباره او و تیمش چه او بخواهد و چه خیر، آسان ترین و رایج ترین كاری است كه صورت می گیرد و مردی كه در دوران بازیگری اش در تیم های بارسلونا و ناپولی درخشید و پیراهن بوكاجونیورز و سه ویا را هم به تن كرد و از ابتدای دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴ چشم و چراغ تیم ملی آرژانتین بود، باید باز مثل دوران بازیگری اش به زندگی زیرذره بین دیگران خو بگیرد.

وصال روحانی‎
منبع: Daily Mail

تحلیل : روزنامه ايران (www.iran-newspaper.com)

اگر من مارادونا بودم...

مسلماً آرژانتین نباید به دیه گو مارادونا اجازه می داد سرمربی تیم ملی فوتبال این کشور شود. او در این پست مدتی طولانی دوام نخواهد آورد. او به اندازه کافی برای بیدار شدن از خواب و پایین آمدن از تخت مشکل دارد، چه برسد به اینکه بخواهد روز ۱۹ نوامبر یعنی شش روز دیگر روی نیمکت بنشیند و تیمش را در بازی اسکاتلند- آرژانتین هدایت کند. سیگاری چاق و معتاد سابق به کوکائین که مشکل قلبش مثل آدم های سالخورده شده است، تا جام جهانی آینده در این پست دوام نخواهد آورد. اما همه، آن نکته اصلی را فراموش می کنند. تیم ملی نماینده یک ملت است و هیچ کس در فوتبال به اندازه مارادونا نماد کشور و هوادارانش نیست. این بخشی از هوش اوست. در زیر صحنه هایی از زندگی او را مرور می کنیم؛ صحنه هایی که از دو فیلم آخری که درباره او ساخته شده استخراج شده اند، همین صحنه ها ثابت می کنند آرژانتین باید او را به خدمت بگیرد.
مکزیکوسیتی، ۱۹۸۶؛ بعد از اینکه دو گل افسانه یی او، انگلیس را از جام جهانی حذف کرد، مارادونا و هم تیمی هایش در رختکن نشسته بودند و با یکدیگر شوخی می کردند. خورخه والدانو او را اذیت می کند و می گوید؛ «در حالی که مارادونا شش بازیکن انگلیسی را دریبل می زد، کنارش حرکت می کردم و تقاضا می کردم توپ را به من پاس دهد. اما چرا مارادونا پاس نداد؟» مارادونا در جواب می گوید؛ «آره تو رو می دیدم و می خواستم بهت پاس بدم، اما انگلیسی ها پشت سر هم جلو می آمدند و یکدفعه همه شان رو جا گذاشتم و گل زدم.»
والدانو با تعجب می پرسد؛ «یعنی وقتی داشتی این گل رو می زدی، من رو هم می دیدی؟ رفیق، داری اذیتم می کنی. امکان نداره،» و همین جاست که صدای هکتور انریکه به گوش می رسد؛ «از گل تعریف کنید. اما بعد از آن پاسی که به او دادم، اگر توپ رو گل نمی کرد، خودم می کشتمش،» همه می خندند. مارادونا در ادامه به این نکته اشاره می کند که هکتور انریکه از نیمه خودشان توپ را به مارادونا پاس داده است. این شاخصه مارادونایی است. گرچه او فراتر از هم تیمی هایش قرار داشت اما همواره خودش را جزیی از تیم می دید. وقتی از والدانو پرسیدم آیا مارادونا را دوست دارد یا نه، در جواب گفت؛ «من عاشق مارادونا هستم. من اهل کشور مارادونا هستم.»
بوئنوس آیرس، ۲۰۰۴؛ مارادونا در آی سی یو خوابیده و قلبش دیگر جواب نمی دهد. ملت آرژانتین بیرون بیمارستان جمع شده اند. همه انتظارش را دارند که او جوانمرگ شود. قهرمانان آرژانتین این گونه می روند؛ اوا پرون، چه گوارا، کارلوس گاردل و رودریگوی خواننده، طبق سنت کاتولیک ها قهرمانان می میرند تا گناهان کشور پاک شود.
مارادونا هم مثل اویتا یک جورهایی قدیس آرژانتینی هاست. در فیلم «راه سن دیه گو» ساخته کارلوس سورین در سال ۲۰۰۶ یک چوب بر بیسواد، تصمیم می گیرد درختی بریده شده را در جنگل، سمبل مارادونایی خوشحال بنامد. او آن درخت را می تراشد تا مجسمه یی از مارادونا درست کند و آن را در سطح آرژانتین بچرخاند. بعضی از مردمی که او را می بینند، مسخره اش می کنند و به او می خندند. خنده آنها اشاره به این دارد که مجسمه هیچ شباهتی به مارادونا ندارد.
اما خیلی ها هم جذب فضای معنوی آن می شوند. «سانتا مارادونا»؛ این را راننده یک کامیون می گوید. در فیلم مستند و جدید امیر کوستوریتسا «مارادونا ساخته کوستوریتسا» مردی که دنبال او هر جایی که می رود، می روند، طوری با او رفتار می کنند که انگار او سمبلی کاتولیک است و همه به دنبال او راهپیمایی می کنند. این راهپیمایی مردم به دنبال چهره شان خسته کننده است، اما مارادونا قواعد بازی را می داند. در مصاحبه با کوستوریتسا، مارادونا پیراهنی گشاد به تن دارد که صلیبی نقره یی روی آن حک شده. او در این مصاحبه توضیح می دهد که چطور خدا او را از آی سی یو نجات داده است.
قطر، ۲۰۰۵؛ مارادونا و پله در افتتاحیه مراسمی حضور پیدا کرده اند. بعدها جیمز مونتگ در کتاب جدیدش تحت عنوان «وقتی جمعه می رسد»، می نویسد مردم قطر به سمت صحنه هجوم می آورند. همه پله را نادیده می گیرند. مونتگ می نویسد؛ «تنها چیزی که می دیدم ازدحام جمعیت بود. آن وسط موهای مدل آفریقایی و شانه نکرده دیه گو را می شد دید که در خیل عظیمی از هواداران عاشق گم شده بود.» آگوستین پیچوت کاپیتان سابق تیم ملی راگبی آرژانتین توضیح می دهد که مردم عاشق مارادونا هستند چون او «خاص» است. همه حس می کنیم او را می شناسیم.
او هم مثل ما اشتباه می کند. بخشی از این اشتباهات به این خاطر است که مارادونا «شبیه» آدم های عادی است. هیچ وقت هیچ ورزشکار فوق العاده یی نمی تواند کمتر از خودش جلوه کند. در فیلم سورین که در محله های فقیرنشین آرژانتین تولید شده است، مردم آرژانتین را با صورت های چروک خورده و سوار بر اتوبوس های درب و داغان می بینیم. یک زن ولگرد، یک فروشنده نابینای بلیت های لاتاری و خیلی های دیگر که خودشان را در قامت یک کوتوله یی می بینند که پیش از این در محله های کثیف زندگی می کرد؛ مارادونا، ارتباط آنها با حوزه شکوه است.
آلمان، جام جهانی ۲۰۰۶؛ مارادونا در جام جهانی در شکل یک هوادار ظاهر شد. او با پیراهن تیم ملی آرژانتین در جایگاه های ویژه می نشست و مثل دیگر هواداران آرژانتین با ریتم از این طرف به آن طرف می پرید. پله یا فرانتس بکن باوئر نمی توانند این کار را انجام دهند. اما مارادونا کالبد آرژانتین بود.
سینماها، ۲۰۰۸؛ فیلم کوستوریتسا نشان دهنده فیدل کاسترو، هوگو چاوس و امیر کوستوریتسا بود. اما این فیلم واقعیاتی از مارادونا و آرژانتین را به تصویر می کشد؛ بازیکن فوتبالی که ناراحتی های کشورش را جبران کرد. این فیلم تصویری کارتونی از گل مارادونا مقابل انگلیس را به تصویر می کشد که در آن با توپ مارگارت تاچر را دریبل می کند (تاچر خودش سرش را به خاطر این اتفاق می برد،) از سر ملکه الیزابت که مثل توپ، چاق جلوه داده شده، تونی بلر که روی سرش شاخ گذاشته اند و قوزک پای مارادونا را گاز می گیرد، رد می شود. بلر بعد از گاز گرفتن پای مارادونا روی زمین می افتد. حتی جرج بوش پسر هم با هفت تیرکشی نمی تواند جلوی او را بگیرد.
کوستوریتسا این گل را «یکی از معدود صحنه هایی می داند که کشوری با بدهی فراوان مقابل یکی از قدرت های دنیا پیروز می شود». این مسلماً برای انگلیس بیش از اندازه افتخار است. اما برای مارادونا و بسیاری از آرژانتینی ها حس همین گل را دارد. اگر می خواهید بفهمید چرا امریکای جنوبی چپ گرا است، به مارادونا نگاه کنید. او خشم و بیزاری چاوسی را به تصویر می کشد.در آخرین صحنه فیلم کوستوریتسا، دو موزیسین آرژانتینی کنار خیابان یک آهنگ فولکلور می خوانند؛«اگر من مارادونا بودم...» یک دفعه مارادونا جلوی آنها می ایستد و اشک می ریزد. او می داند هوادارانش چه احساسی دارند. او خودش است. تیم ملی آرژانتین همیشه متعلق به او است.

سایمون کوپرہ
ترجمه؛ محمدوالا یزدانی
ہستون نویس «فایننشال تایمز»

یادداشت : روزنامه اعتماد

برچسب تقلب به مارادونا نمی‌چسبد!

برچسب تقلب به مارادونا نمی‌چسبد! از دانته نقل قول است كه گرم‌ترین جای جهنم متعلق به كسانی است كه در هنگام بحران‌های بزرگ اخلاقی بی‌تفاوت می‌مانند.
از هفته گذشته كه دیگو مارادونا به‌عنوان مربی تیم‌ملی آرژانتین انتخاب شد، عده زیادی از انگلیسی‌ها به‌عنوان فردی متقلب به او حمله می‌كنند، این به نظر من ناعادلانه است چرا كه تقلب علیه هیچ‌كس به اندازه مارادونا به كار نرفته است. زمانی‌كه دوران حرفه‌ای او از اواسط دهه ۷۰ آغاز شد، میزان دویدن به‌طور متوسط در هر بازی ۵ هزار متر بود. ۲۰ سال بعد این میزان دو برابر شد.
پیشرفت فیزیكی فوتبال روی بازی مارادونا تاثیر داشت و مارادونا تقریبا اكثر دوران حرفه‌‌ای‌اش تا قبل از اواسط دهه ۹۰ را درگیر مصدومیت بود. مارادونا در دوره‌ای بازی می‌كرد كه داوران حمایتی را كه این روزها نثار بازیكنان می‌كنند، از او (و سایر هم‌نسلانش) دریغ می‌كردند. بعضی از تكل‌هایی كه روی پای مارادونا زده ‌شد، اگر امروز زده شود نه تنها با كارت قرمز داور روبه‌رو می‌گردد، بلكه با جرایمی نیز همراه خواهد بود. در واقع هر وقت او وارد زمین می‌شد، حریفان از هر راهی برای متوقف كردن او استفاده می‌كردند.
بازی یك‌چهارم نهایی جام‌جهانی ۱۹۸۶ انگلیس و آرژانتین نیز از این قضیه مستثنا نیست. فیلم آن تورنمنت نشان می‌دهد كه آرنج تری فنویكز به صورت مارادونا فشار وارد می‌كند.
شاید از دانستن نام متقلبان نامدارتر از مارادونا غافلگیر شوید. داوران قدیمی برزیل به‌خوبی حقه پله را برای گرفتن ضربات آزاد به یاد دارند. او بازویش را به مدافع حریف می‌چسباند و با گرفتن او خودش را به زمین می‌زد، كه نتیجه این امر زمین خوردن دو بازیكن به همراه هم و متقاعد شدن داور برای گرفتن خطا بود.
البته این موضوع تا حد زیادی هم تحت تاثیر و فرهنگ‌های مختلف است. بابی‌ چارلتون داستانی را تعریف می‌كند كه چگونه در یكی از نشست‌های فیفا بازیكنان قدیمی نظرشان را راجع به شیرجه رفتن برای فریب داور ابراز كردند. یك نفر كه چارلتون از او به عنوان «یكی از بازیكنان بین‌المللی قدیمی آمریكای جنوبی» نام برد، گفته بود: «شما به‌عنوان یك حرفه‌ای فكر نمی‌كنید كه ما باید برای كسی كه در گرفتن امتیاز برای تیمش كوتاهی می‌كند، دست بزنیم؟» من معتقدم در آمریكای جنوبی این قضیه نوسان بیشتری دارد. در برزیل حتی گفته می‌شود، شكست دادن یك رقیب قدرتمند از راهی غیرقانونی طعم بهتری به پیروزی می‌دهد!
اما ما انگلیسی‌ها بهتر است قبل از اصلاح سایرین كمی هم به گذشته خودمان نگاه كنیم. مارتین پیترز در زندگینامه‌اش در مورد یك بازی خانگی مقابل لهستان در ۱۹۷۳ می‌نویسد؛ دیداری كه انگلیس باید برای راهیابی به جام‌جهانی سال بعد در آن برنده می‌شد.
گرچه من هرگز پیترز را ملاقات نكردم، اما او بازیكنی بسیار خوب بود و همواره نیز از او به‌عنوان مردی قابل توجه یاد می‌شود. اما ۳۵ سال پیش انگلیس با یك گل عقب افتاده بود و زمان نیز به سرعت می‌گذشت تا اینكه دفاع چپ لهستان داخل محوطه جریمه روی پای او تكل می‌زند: «او برخورد بسیار كوچكی با من داشت، اما من می‌خواستم پرواز كنم. شیرجه زدم. پنالتی نبود، اما داور در زاویه‌ای قرار نداشت كه تشخیص درستی داشته باشد.»
این گل برای راه یافتن انگلیس به جام‌جهانی كافی نبود، اما برای اینكه ادعاهای انگلیسی‌ها برای دفاع پرشور از «بازی جوانمردانه» را مهار كند كافی است.
به قضیه برچسب تقلب زدن، به مارادونا باز گردیم. هر چند كه نامیدن آن گل به اسم دست خدا توسط مارادونا نیز چندان كار جالبی به‌نظر نمی‌رسد، اما او انسانی است با استعدادی فوق‌العاده و البته داشتن نقص‌هایی. هر چند كه شاید این نقص‌ها مانند پله، كمكی برای او در راه بزرگی باشد.
مارادونا اكنون به میدان آمده است تا نیمه دوم زندگی‌اش را نیز در فوتبال بگذراند، گرچه او به دلایلی كاندیدای مورد علاقه من نبود اما به‌نظرم مخالفان باید به دو دلیل از نشستن او روی نیمكت تیم‌ملی آرژانتین استقبال كنند. اول به این دلیل كه می‌تواند با قرار گرفتن در این شغل از مشكلات زیادی كه او را در بر گرفته رها شود و دوم اینكه او خودش را برای قرار گرفتن در كورس رقابت آماده كرده است. خیلی از مردم فكر می‌كنند یك اسطوره نباید هیچ‌گاه آبرو و اعتبارش را به خطر بیندازد، اما من مخالفم این قضیه فقط شامل اشیای موزه می‌شود. شاید هم بهترین جای بهشت متعلق به كسانی است كه شجاعت كافی برای قرار گرفتن در یك چالش جدید را دارند.

منبع: BBC

گزارش : روزنامه کارگزاران

بازیكنان منتخب مارادونا برای بازی مقابل اسكاتلند معرفی شدند

سرمربی جدید تیم ملی فوتبال آرژانتین نفرات مورد نظر خود برای بازی دوستانه با تیم ملی اسكاتلند را اعلام كرد.
به نقل از سایت اخبار فوتبال جهان، دیگو مارادونا از بازیكنانی كه مدنظر او قرار گرفتند، خواست سر وقت خود را برای همراهی در سفر به اسكاتلند جهت بازی ۱۹ نوامبر (چهارشنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۷) در گلاسكو، معرفی كنند.
در فهرست بازیكنان دعوت شده، ‌اثری از بازیكنی چون لیونل مسی به خاطر مشكلات اخیرش دیده نمی شود.
نفرات مورد توجه مارادونا به این شرح است:
دروازه‌بان:
خوان پابلو كاریزو (لاتزیو ایتالیا)، سرجیو رومرو (آلكمار هلند)
خط دفاع:
نیكولا بوردیسو (اینتر میلان ایتالیا)، فابریسو كولوچینی (نیوكاسل یونایتد انگلیس)، مارتین دمیكلیس (بایرن مونیخ آلمان)، دانیل دیاز (ختافه اسپانیا)، گابریل هاینسه (رئال مادرید) و خاویر زانتی (اینترمیلان ایتالیا)
خط میانی:
آنخل دی ماریا (بنفیكا پرتغال)، فرناندو گاگو (رئال مادرید اسپانیا)، لوئیس گونزالس (پورتو)، خوناس گوتیرس (نیوكاسل انگلیس)، خاویر ماسكرانو (لیورپول انگلیس)، ماكسمیلیانو رودریگوئز (اتلتیكو مادرید اسپانیا) و خوزه سوسا (بایرن مونیخ‌ آلمان)
خط حمله:
سرجیو آخرو (اتلتیكو مادرید اسپانیا)، ژرمن دنیس (ناپل ایتالیا)، لیساندرو لوپز (پورتو )، ازكوئیل لاواسی (ناپل) و كارلوس ته‌‌وز (منچستریونایتد انگلیس)

 

خبرگزارى فارس

 

---

مارادونا: رنگ آسمان را عوض خواهیم كرد

 

سرمربی جدید تیم ملی فوتبال آرژانتین گفت: من و شاگردان متعصبم، رنگ آسمان را عوض می كنیم.
به نقل از لارازون آرژانتین، دیه گو آرماندو مارادونا عنوان كرد: مدتی است آسمان به خاطر ما آبی نیست. باید دوباره یادش بیاید كه فوتبال آرژانتین چه روزهایی را داشته و آفتاب دوخته شده بر آن، برای چیست.
وی افزود: با آرژانتین قهرمان جام جهانی می شویم و ثابت می كنیم صاحب فوتبال هستیم.
مارادونا رسما سرمربی تیم ملی آرژانتین شد و پس از دو هفته شایعه پراكنی، با دریافت حكم فدراسیون، راهی كمپ تمرین هم شد.

 

خبرگزارى فارس

 

---

مارادونا:از شکست نمی ترسم

 

دیه گو مارادونا که سه شنبه رسما هدایت تیم ملی فوتبال آرژانتین را بر عهده گرفت ، احتمال شکست در این پست را بی اهمیت دانست.
به گزارش ایرنا ، مارادونا یکی از بزرگترین و در عین حال مشکل دارترین بازیکنان تاریخ فوتبال بعد از مراسم معارفه خود به خبرنگاران گفت:‌ از شکست نمی ترسم. تیم ملی آرژانتین دچار بحران شده بود و اگر مربیگری این تیم را قبول نمی کردم، ترسو بودم.
کاپیتان تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶ که با گل معروف «دست خدا» ، تیمش را به قهرمانی در آن مسابقات رساند، در دوران درخشان اما پر از رنج و عذاب حرفه ای خود، سه بار به دلیل دوپینگ محروم شده است.بدتر این بود که به زندگی قبلی خود ادامه می دادم.
وی برای اولین بار به عنوان جانشین «آلفیو باسیله» ، هدایت تیم ملی آرژانتین را در دیدار دوستانه با اسکاتلند در روز ۱۹ نوامبر (۲۹ آبان) بر عهده خواهد داشت.
این تیم در هشت مسابقه قبلی خود فقط یکبار موفق به پیروزی شده است و باسیله ماه گذشته بعد از شکست مقابل شیلی در مقدماتی جام جهانی از سمت خود کناره گیری کرد.
مارادونا ۴۸ ساله و بازیکن سابق تیم های بوکاجونیورز، بارسلونا، ناپولی، سویا و اولد بویز تاکید کرد: این افتخار بزرگی برای من است. در بهترین زمان زندگی ام، سرمربی تیم ملی شدم. همان احساسی را دارم که هنگام بازیگری داشتم. این آرزویی است که به حقیقت پیوسته اما این آرزو با تلاش ادامه پیدا می کند. من صداقت و وظیفه شناسی کامل از بازیکنان می خواهم. آنها باید از فولاد ساخته شوند.
وی افزود:‌ آنها باید توپ را حفظ کنند و از بازی در زمین لذت ببرند. می خواهم «خاویر ماسکرانو» هافبک لیورپول را کاپیتان کنم. او از آن دسته بازیکنانی است که از نظر من شرایط کاپیتانی را دارد. روشی که او از فکرش استفاده می کند ، حس ایثاری که برای تیم دارد و حرفه ای بودنش او را برای کاپیتانی آرژانتین مناسب ساخته است.
وی با بی اهمیت خواندن نتایج یک نظرسنجی که بر اساس آن ۷۰ درصد از مردم آرژانتین، انتخاب او به عنوان سرمربی تیم ملی را قبول ندارند، گفت: آنها باید طرفدار من بشوند در غیر اینصورت دیگر آرژانتینی نیستند. فکر می کنم فوتبال دوستان مرا می خواهند و از این بابت خوشحالم. امیدوارم آنها به من زمان و فرصت بدهند.
وی در خاتمه اسامی ۲۰ نفر از لژیونرهای فوتبال آرژانتین که اعضای تیم او را می سازند، اعلام کرد.

 

روزنامه جام‌جم

 

---

پیرو: گلزنی مقابل مارادونا باعث افتخارم بود

 

مهاجم تیم یوونتوس ایتالیا گفت: برای خودم افتخار بزرگی بود كه در حضور مارادونا توانستم گلزنی كنم.
به نقل از رویترز، آلساندرو دل پیرو اظهار داشت: در شرایط ایده آلی موفق به پیروزی در زمین حریف بزرگ خود شدیم؛ به خصوص اینكه هواداران رئال، فرهنگ بالایی از خود نشان دادند. تحت تاثیر این فضا، من و دوستانم انگیزه بیشتری پیدا كردیم.
این بازیكن عنوان كرد: وقتی شنیدیم مارادونا نیز به عنوان تماشاگر در ورزشگاه حضور دارد، بیش از پیش ترغیب شدیم. برای خودم كه افتخار بزرگی بود كه در حضور وی توانستم گلزنی كنم.
وی افزود: به این خاطر آرزو می كنم در بازی های بعدی نیز وی در ورزشگاه حاضر شود تا انگیزه مان افزایش یابد.
در این دیدار كه چهارشنبه شب در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا انجام شد، یوونتوس با دو گل دل پیرو، توانست میزبان پرستاره را شكست دهد.

 

خبرگزارى فارس

فصل جدید زندگی مارادونا

فوتبال در امریکای جنوبی هنوز بر پایه احساسات مردمی و عرق ملی دنبال می شود، هنوز اسطوره ها و ستاره های کشورهای جنوبی می توانند تاثیرگذارترین افراد در این ورزش باشند؛ ورزشی که با خون و پوست مردمش عجین شده و از کوچه پس کوچه های خاکی بوئنوس آیرس و ریودوژانیرو تا عالی ترین مقامات سیاسی و پارلمان، با هیجان و شوری باورنکردنی اتفاقات آن را پیگیری می کنند.
اما کتاب پرماجرای تاریخ فوتبال این بار سرفصل جدید دیگری را به خود اضافه کرده و آن حضور اسطوره دهه ۸۰ فوتبال آرژانتین و قهرمان جام جهانی ۸۶، زننده گل معروف و جنجالی «دست خدا» دیه گو مارادونا در تیم ملی این کشور است؛ مارادونایی که بیش از یک دهه گذشته را درگیر مسائل حاشیه یی، اعتیاد، الکل، مافیا، بیمارستان و... بود.
سه شنبه شب جانشین «آلفیو باسیله» سرمربی مستعفی آرژانتین معرفی شد و در این میان رقبایی چون کارلوس بیانکی، سرخیو باتیستا و میگل آنخل روسو را کنار زد. این در حالی است که تا به امروز او حتی سابقه یک روز مربیگری هیچ تیم مهمی را در کارنامه اش نداشته و از بعد فنی می تواند ابهاماتی را به وجود بیاورد، اما ظاهراً هواداران دوآتشه فوتبال آرژانتین و مخصوصاً دیه گو مارادونا همین برایشان بس است که ستاره دوست داشتنی شان را روی نیمکت مربیگری تیم ملی می بینند و حالا در خیابان های بوئنوس آیرس جشن و شادی به پا است. خولیو گروندونا رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین پیش از این گفته بود با رای اکثریت و طبق خواسته مردم آرژانتین سرمربی جدید تیم ملی را انتخاب خواهد کرد که ظاهراً انتخاب مارادونا مردمی ترین گزینه موجود برای گروندونا در جهت تامین منافع فدراسیون فوتبال این کشور و آرام کردن منتقدان بوده است.
ستاره ۴۷ساله آرژانتینی که سال ها از خداحافظی اش از چمن سبز و توپ می گذرد و این سال ها را همیشه درگیر مسائل حاشیه یی و مخصوصاً فراز و نشیب های اعتیادش به کوکائین بوده در اولین گفت وگویش با خبرنگاران آرژانتینی می گوید؛«پیشنهادی که خولیو گروندونا داد واقعاً برایم جذاب بود. خیلی خوشحالم که او می خواهد من هدایت تیم ملی کشورم را به عهده بگیرم.
برای پذیرفتن این پیشنهاد هیچ درنگی نکردم و خیلی زود کارم را شروع خواهم کرد، اما باید بگویم واقعاً احساس غرور می کنم.»باسیله سرمربی قبلی آرژانتینی ها روز ۱۶ اکتبر به دلایل شخصی از پست خود استعفا داد و از همان روزها پدرو گرولیو سرمربی تیم چرو پورتنوی پاراگوئه مدعی بود که گروندونا قصد دارد مارادونا را روی نیمکت تیم ملی آرژانتین بنشاند که درنهایت صحت ادعای وی با تایید رئیس فدراسیون فوتبال این کشور معلوم شد.
«بلافاصله پس از انجام مراسم معارفه و اعلام رسمی، برنامه ام را به رئیس فدراسیون و بازیکنان خواهم داد و کارم را شروع می کنم. برای رسیدن به موفقیت راه دشواری در پیش داریم. می خواهم عدالت را میان بازیکنان داخلی و آنهایی که در اروپا بازی می کنند، رعایت کنم و این ذهنیت باید به همه القا شود.» تیم ویکری نویسنده بی بی سی در امریکای جنوبی روز گذشته در بخشی از مقاله خود در این باره نوشت؛«همه چیز برای مارادونا مهیا است. او در باورها و سنت های مردم آرژانتین یک اسطوره و یک افسانه است و همین باعث می شود یک ملت پشتیبانش باشند.» مارادونا اولین بار در ۱۶سالگی برای نوجوانان آرژانتین در مسابقات رسمی به میدان رفت.
او سال های حضورش در بوکا جونیورز- باشگاهی که از کودکی عاشق آن بود - را یکی از بهترین خاطرات سال های فوتبالش می داند. پس از عزیمت از آرژانتین بارسلونا، ناپولی و سویا باشگاه های اروپایی بودند که مارادونا پیراهن شان را پوشید و با آنها درخشید.
توانایی ها و مهارت های منحصر به فرد و خاص دیه گو در حرکات پا به توپ خیلی زود او را به یک سوپراستار مبدل کرد و تبدیل به یک تب دوست داشتنی در ناپولی ایتالیا شد.
اما آنچه بیش از هر اتفاق و جریان دیگری وی را سر زبان ها انداخت و باعث شهرت و محبوبیتش میان هوادارانش شد، قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶ و گل معروف «دست خدا» در بازی با انگلیس بود که پس از آن همیشه انگلیسی ها با انزجار و چهره هایی گره خورده از او و زیرکی و داورفریبی اش حرف می زنند. اما واقعیت این است که زندگی دیه گو مارادونا آرژانتینی منهای فوتبال هیچ چیزی ندارد و بیشتر شبیه زندگی یک انسان رو به انحطاط و شکست خورده است. اعتیاد مداومش به کوکائین، الکل و بستری شدن های پیاپی در بیمارستان ها و مراکز بازپروری چیزی نیست که برازنده یک اسطوره ورزش باشد؛ اسطوره یی که الگوی میلیون ها جوان عاشق فوتبال در سراسر دنیا است. ظاهراً مرور زمان غباری از فراموشی روی همه این تلخی ها و گذشته تاریک کشیده است.
حالا مارادونا سرمربی تیم ملی آرژانتین است. مردی که تعیین می کند چه کسی شایستگی پوشیدن پیراهن سفید و آبی تیم ملی را دارد و کارلوس بیلاردو کسی که روزی سرمربی او در جام ۱۹۸۶ بود حالا قرار است به عنوان دستیار کنارش روی نیمکت آرژانتین بنشیند و تجربیاتش را با شاگرد اسبقش سهیم شود.

شیوا آباء

تحلیل : روزنامه اعتماد

---

مسی از تركیب آرژانتین خط می خورد

نام مهاجم جوان آرژانتین در پی روی كار آمدن مارادونا در آستانه حذف از فهرست تیم ملی قرار گرفت.
به نقل از خبرگزاری افه اسپانیا، دیه گو آرماندو مارادونا در سخنان جنجالی روز گذشته خود ضمن اشاره به این مطلب كه هیچ بازیكنی نباید از حضورش در تیم ملی اطمینان داشته باشد، گفت: لیونل مسی یكی از بازیكنانی است كه برای دعوتش به تیم ملی چندان راغب نیستم و باید بیشتر درباره اش بیندیشم.
نزدیكان مارادونا از لجاجت وی درباره دعوت مسی به تیم ملی خبر می دهند و اطمینان دارند كه مسی از فهرست تیم ملی خط می خورد.

 

خبرگزارى فارس

تک ستاره ی فوتبال جهان بر روی نیمکت مربیگری آرژانتین

پرواز بر فراز آشیانه فاخته

«خدا به من کمک می کند خوب بازی کنم به همین دلیل است که هر وقت از زمین بیرون می آیم سپاس او را به جای می آورم، احساس می کنم اگر این کار را نکنم به او خیانت کرده ام»

«مردم به من رای دادند اما آنها می خواهند جایزه ام را با پله تقسیم کنم، من جایزه ام را با هیچ کس نصف نمی کنم. آنها به خاطر ۱۲ سالی که در اروپا بازی کردم مرا با او مقایسه می کنند. پله هرگز چنین تجربه ای نداشت لطفا دیگر مرا با او قیاس نکنید.»

« فکر می کنم یک کشور را برده ایم نه فقط یک تیم فوتبال را»

«انگلیس همیشه از ما می ترسد، می بینم که نمی توانند روی پای خود بایستند.»

«من آرام هستم، فکر نمی کنم نام فامیل من مانعی برایم باشد البته برای دیگران هست.»

«احساس من مانند جک نیکلسون در فیلم پرواز بر فراز آشیانه فاخته است»

«من یک معتاد بودم، هستم و خواهم بود. کسی که معتاد می شود باید هر روز با آن دست و پنجه نرم کند.»

«من تمام عمرم را سخت تلاش کرده ام، کسانی که می گویند من شایسته هیچ چیز نیستم حرف مفت می زنند.»

«زین الدین زیدان شاید امروز بهترین بازیکن جهان باشد اما فوتبال او بیمار است.»

نیازی به معرفی نیست، هر فوتبالدوستی در سراسر جهان به خوبی می داند این حرف ها از کیست، چه کسی جز بهترین و البته جنجالی ترین بازیکن تاریخ فوتبال می تواند این حرف ها را زده باشد. صحبت از جادوگر فوتبال است دیگو آرماندو مارادونای بزرگ که امروز ۴۸ ساله می شود و از آن مهمتر این که قرار است هدایت یکی از محبوب ترین تیم های فوتبال جهان یعنی آرژانتین را که اتفاقا بیشتر این مقبولیت را مدیون خود اوست، به عهده بگیرد. سه شنبه آینده به طور رسمی نام مربی آلبیاچلسته اعلام می شود اما او باز هم پیش دستی کرده و از دیروز خود را به عنوان مربی تیم ملی کشورش معرفی کرده است.
● دوران پرفراز و نشیب باشگاهی
سی ام اکتبر سال ۱۹۶۰ در لانوس و در خانواده ای فقیر متولد شد اما دوران کودکی او که نخستین پسر خانواده پس از سه دختر بود، در ویافیوریتو در حومه بوینوس آیرس گذشت. دو برادر کوچکتر دیگو هوگو و ادواردو نیز بعدها فوتبالیست های حرفه ای شدند.
مارادونای ۱۱ ساله هنگامی که برای تیم استرلا روخا بازی می کرد، مورد توجه یک استعدادیاب قرار گرفت و به تیم نوجوانان آرجنتینوس جونیورز ملحق شد، یک سال بعد و در جریان رقابت های دسته اول آرژانتین بین ۲ نیمه با حرکات زیبای خود تماشاگران حاضر در ورزشگاه را حیرت زده می ساخت.
در اکتبر ۱۹۷۶ هنگامی که ۱۶ سالش هم تمام نشده بود نخستین بازی رسمی خود را برای آرجنتینوس جونیورز انجام داد و تا سال ۱۹۸۱ در این تیم ماند تا این که با یک میلیون پوند به بوکاجونیورز پیوست. او که در نیم فصل به این تیم پیوسته بود تا آخر سال ۱۹۸۲ با این تیم بود و نخستین قهرمانی اش را جشن گرفت.
پس از جام جهانی ۱۹۸۲ راهی بارسلونا شد آن هم با مبلغ ۵ میلیون پوند که آن زمان رکوردی جهانی بود. مارادونا با هدایت مربی هموطن سزار لوییس منوتی و با شکست رئال مادرید به قهرمانی جام حذفی اسپانیا دست یافت هرچند که دوران او در بارسا با سختی هایی همراه بود اول این که با بیماری هپاتیت درگیر بود و دیگر این که با تکل وحشتناک آندونی گویکوچه آ به شدت مصدوم شد هر چند که با قدرت بدنی بالای خود پس از ۱۴ هفته به میدان بازگشت، برخی نیز معتقدند در بارسلونا برای نخستین بار با کوکایین آشنا شد که این آشنایی بعدها برای او فاجعه به بار آورد.
مارادونا اختلافات زیادی با مقامات بارسلونا و به ویژه رییس خسیس باشگاه جوسپ لوییس نونیس داشت و در سال ۱۹۸۴ خواستار جدایی از این تیم شد. بار دیگر رکورد جهانی شکسته شد و این بار او با ۹/۶ میلیون پوند به ناپولی رفت و او که ناپولی را به موفق ترین دوران تاریخ خود سوق داد، جایگاهی فوق العاده در میان هواداران تیم پیدا کرد. ناپولی با او تنها قهرمانی هایش در لیگ ایتالیا(۱۹۸۷ و ۱۹۹۰)، یک قهرمانی جام حذفی(۱۹۸۷)، جام یوفا (۱۹۸۹) و سوپرجام ایتالیا(۱۹۹۰) را به دست آورد ضمن این که ۲ بار نایب قهرمان لیگ و یک بار نایب قهرمان جام حذفی ایتالیا شد. مارادونا بهترین گلزن سری A در فصل ۱۹۸۸-۱۹۸۷ بود اما شایعاتی درباره آشنایی و دوستی او با باند مافیایی «کامورا» نیز مطرح شد.
پس از محرومیت ۱۵ ماهه اش به دلیل مصرف کوکایین در سال ۱۹۹۲ ناپولی را ترک کرد، در فصل ۱۹۹۳-۱۹۹۲ برای سویا بازی کرد، ۱۹۹۳ را در نیوولز اولدبویز گذراند و ۲ سال آخر بازی اش را در سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ در بوکا پشت سرگذاشت و در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۷ یعنی جشن تولد ۳۷ سالگی از دنیای فوتبال کناره گیری کرد. در همان سال ها، مربیگری را هم در تیم های ماندیو و راسینگ کلاب تجربه کرد که با موفقیتی همراه نبود.
● ورود به عرصه جهانی
دیگو نخستین تجربه حضور در تیم ملی را در ۱۶ سالگی و در دیدار با مجارستان به دست آورد. ۲ سال بعد آرژانتین با درخشش او به قهرمانی در جام جهانی جوانان رسید و به ویژه در بازی فینال مقابل اتحاد جماهیر شوروی او بازی خیره کننده ای از خود به نمایش گذاشت و پیروزی ۳-یک کشورش را موجب شد. یک سال بعد هم مارادونا در یک دیدار دوستانه برابر اسکاتلند در گلاسکو نخستین گل ملی اش را به ثبت رساند.
جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا نخستین تورنمنت بین المللی بود که مارادونا آن را تجربه می کرد، آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، در بازی اول مغلوب بلژیک شد و اگرچه در بازی های دیگر مجارستان و السالوادور را شکست داد و به دور بعد راه یافت اما در مرحله یک چهارم نهایی به برزیل و ایتالیا قهرمان جام، باخت و از دور مسابقات حذف شد اما نکته قابل توجه این که مارادونای ۲۱ ساله در هر ۵ بازی حضور داشت و تعویض هم نشد.
نقطه عطف او جام جهانی ۱۹۸۶ در مکزیک بود، کاپیتان دیگو مارادونا تک گل آرژانتین را در تساوی با ایتالیا در مرحله گروهی زد و این تیم پس از شکست بلغارستان و کره جنوبی راهی مرحله یک هشتم نهایی شد و با یک گل از سد اروگوئه گذشت تا در مرحله بعد نوبت به هنرنمایی او برسد. آرژانتین در حالی به مصاف انگلیس رفت که روابط دو کشور به دلیل جنگ فالکلند به شدت تیره بود، سانتر کوتاه خورخه والدانو در دقیقه ۵۱ با پرش مارادونای کوتاه قامت همراه شد و او با دست توپ را وارد دروازه پیتر شیلتون کرد و علی بن ناصر داور تونسی با وجود اعتراض شدید بازیکنان انگلیس گل را پذیرفت، مارادونا عامل به ثمر رسیدن آن گل را «دست خدا» توصیف کرد و تا سال ۲۰۰۵ هرگز اعتراف نکرده بود که این گل را با دست زده است اما گل دوم او استثنایی بود، مارادونا در زمین خود توپ را گرفت و وارد زمین انگلیس شد و با پشت سر گذاشتن ۵ مدافع انگلیس گلن هادل، پیتر رید، کنی سانسام، تری بوچر و تری فنویک و همچنین دروازه بان این تیم گل دوم تیمش را به ثمر رساند و در نظرسنجی فیفا در سال ۲۰۰۲ این گل به عنوان برترین گل قرن بیستم انتخاب شد. او در بازی نیمه نهایی نیز ۲ گل به بلژیک زد که یکی از آنها باز هم نمایشی انفرادی از بهترین بازیکن آن موقع فوتبال جهان بود. در فینال آلمان غربی با مربیگری فرانس بکن باوئر دو بازیکن را مامور مهار او ساخته بود هرچند که با دادن پاس گل سوم تیمش به خورخه بوروچاگا کار خودش را کرد و ۱۱۵ هزار تماشاچی حاضر در استادیوم آزتک را به وجد آورد. مارادونا به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت و تأثیرگذارترین بازیکن تاریخ جام جهانی این جام ارزشمند را بالای سر برد و برای یادبود او مجسمه ای از وی درحال زدن گل قرن در سردر ورودی آزتک نصب شد.
مصدومیت قوزک پا بر عملکرد او در جام جهانی ۱۹۹۰ تأثیر گذاشت و او تفاوت زیادی با بازیکن ۴ سال پیش پیدا کرده بود و آرژانتین در آستانه حذف از جام جهانی قرار گرفت اما به عنوان تیم سوم راهی مرحله حذفی شد، در یک هشتم نهایی با تک گل کلودیو کانیگیا بر برزیل غلبه کرد و در یک چهارم و نیمه نهایی در ضربات پنالتی به ترتیب برابر یوگسلاوی و ایتالیا، میزبان مسابقات به برتری رسید اما یک پنالتی جنجالی از داور مکزیکی در دیدار فینال سبب شد آندریاس برمه تنها گل آلمان غربی را بزند و این تیم با مربیگری بکن باوئر انتقام دوره قبل را گرفت.
آرژانتین در جام جهانی ۱۹۹۴ با محرومیت مارادونا به دلیل دوپینگ تحت تأثیر قرار گرفت و در مرحله یک هشتم نهایی مقابل رومانی شکست خورد و از دور مسابقات کنار رفت و او با ثبت ۲۱ بازی در جام جهانی که ۱۶ تای آن به عنوان کاپیتان بود و یک رکورد را به نامش رقم زد از تیم ملی کشورش کناره گیری کرد.
● از زبان دیگران
پله: «اگر او فکر می کند بهترین بازیکن جهان است مشکل خودش است. من واقعاً شک دارم او صلاحیت انتخاب به عنوان بهترین بازیکن جهان از سوی مخاطبان را داشته باشد.»
سر الف رمزی: «پله تقریباً همه چیز داشت. مارادونا همه چیز دارد او سخت کوش تر، تواناتر و باتکنیک تر است مشکلش این است که قوانین را به نفع خود می خواهد.»
کوین کیگان: «فکر نمی کنم هیچ کس بزرگتر یا کوچکتر از مارادونا وجود داشته باشد!»
کارلوس بیلاردو: «تیم من مارادونا و ۱۰ نفر دیگر است.»
میشل پلاتینی: «آنچه زیدان با توپ انجام می دهد مارادونا می تواند با یک پرتقال انجام دهد.»
سر استنلی ماتیوز: «بهترین بازیکن یک پای فوتبال از زمان پوشکاش.»
سر بابی رابسون : «با مارادونا، آرسنال هم می توانست قهرمان جهان شود.»
یورگن کلینزمن : «مارادونا بازیکنی بود که همیشه تحسین اش کرده ام. او هنرمندی بود که تمام حرکاتش در زمین با خلاقیت و زیبایی همراه بود.»

آیا انتخاب مارادونا منطقی بود؟

دیه‌گو مارادونا امروز تولد ۴۸ سالگی‌اش را جشن خواهد گرفت. تا چندی پیش خیلی‌ها گمان نمی‌كردند او چنین روزی را ببیند. اعتیاد شدید او به همراه اضافه وزن فوق‌العاده‌اش دیه‌گو بزرگ را تا آستانه مرگ پیش برد.
اما در این پنج‌شنبه او به بهترین شكل ممكن تولدش را جشن خواهد گرفت. او در این روز احتمالا در جلسه معارفه‌اش به عنوان مربی تیم‌ملی آرژانتین شركت خواهد كرد. پس از استعفای باسیله و اعلام چند كاندیدا برای جانشینی او شانس مارادونا برای نشستن روی نیمكت آرژانتین از همه كمتر بود اما او اكنون مربی تیم‌ملی كشورش شده. انتخاب مارادونا منطقی‌ترین انتخاب ممكن نبود.
تجربه‌ مربیگری او به چند ماه مربیگری در دپورتیوو ماندیو و ریسینگ‌كلاب محدود می‌شود، حاصل كار او در این مدت سه پیروزی، ۱۲ تساوی و هشت شكست بود. در مقایسه با او سرخیو باتیستا یكی از كاندیداهای مطرح موفق شد در المپیك پكن آرژانتین را قهرمان كند. میگوئل آنخل‌روسو اخیرا سن لورنزو را قهرمان كرد و افتخارات كارلوس بیانكی هم بر كسی پوشیده نیست اما در نظرسنجی‌ها بیانكی گزینه اول مردم بود. اما دیه‌گو مارادونا چیزی دارد كه با آمار و ارقام و معادلات روتین نمی‌توان آن را ارزشگذاری كرد. او مارادوناست. نام او در قلب و روح آرژانتینی‌ها نقش بسته. زمانی‌كه در جام‌جهانی ۱۹۸۶ آن دو گل را وارد دروازه انگلیس كرد به چیزی فراتر از یك بازیكن در نزد آرژانتینی‌ها تبدیل شد. او در میان آرژانتینی‌ها، سن‌دیگو یعنی مقدس است. او در كنار «چه‌گوارا»ی بزرگ روح‌ آرژانتینی‌ها را تسخیر كرده و این همان چیزی است كه تمامی معادلات منطقی را بر هم می‌زند. یك بخش فوتبال مسائل تاكتیكی است و بخش دیگر آن مسائل احساسی.
در مورد مارادونا هم احساس حرف اول را می‌زند. او در زمان بازی‌اش این احساس را به انرژی فیزیكی تبدیل می‌كرد. او به عنوان یك طرفدار آرژانتین هم همینگونه است. در جایگاه تماشاگران او با تمام وجود به تشویق تیمش می‌پردازد. اما آیا واقعا این مارادونا آماده نشستن روی نیمكت آرژانتین است؟
در این پست افراد باتجربه‌ای چون كارلوس بیلاردو او را همراهی خواهند كرد. پدرو تروگلیو دوست و رفیق مارادونا هم دستیار او خواهد شد. در برزیل هم دونگاه جورجینیو چنین وضعی دارند. سوال دیگری كه مطرح می‌شود این است مارادونا تا چه زمان روی نیمكت تیم‌ملی آرژانتین خواهد نشست؟ آرژانتینی‌ها عادت ندارند مربیان خود را اخراج كنند. مارادونا هر نتیجه‌ای هم كه در آرژانتین بگیرد مطمئنا اخراج نخواهد شد. در هر حال باید منتظر نشست و دید كه مارادونا با این مسئله چگونه كنار خواهد آمد.

تیم ویكری

یادداشت : روزنامه کارگزاران

---

حمایت مسی از مارادونا

لیونل مسی، بازیكن جوان تیم ملی آرژانتین از انتخاب مارادونا به عنوان سرمربی جدید این تیم به طور كامل حمایت كرد. مسی در مصاحبه با روزنامه گازتا دلو اسپورت چاپ ایتالیا ، در پاسخ به این پرسش كه آیا مارادونا بدون داشتن تجربه مربیگری موفق می‌شود ، گفت: مشكلی وجود ندارد.
او مرد بزرگی است و تحسینش می‌كنم؛ چون به فوتبال آرژانتین خیلی چیزها داده است. به كار مارادونا خوشبینم، نسلی كه برنده مدال طلای فوتبال المپیك شد، می‌آید و مارادونا با آنها موفق خواهد شد.

هرالدتریبیون

روزنامه جام‌جم

---

نظر شما دوستان عزیز در مورد انتخاب دیگو به عنوان سرمربی آرژانتین چیه؟؟؟

به نظر من با وجود دیگو روی نیمکت آرژانتین که خودش یک بمب روحیه محسوب میشه و دستیاری مثل بیلاردو که تجاربش رو در اختیار بازیکنان قرار میده آرژانتین میتونه موفق بشه...

پیروزی آرژانتین با گلزنی آگوئرو و مسی

تیم ملی فوتبال آرژانتین شب گذشته با گلزنی دو فوق ستاره ی جوان خود یعنی مسی و آگوئرو از سد حریف خود اروگوئه گذشت و وضعیت خود در جدول را سر و سامان داد.ابتدا آرژانتین با گل زیبای دقیقه ۶ مسی از حریف خود پیش افتاد و این آگوئرو بود که در دقیقه ۱۳ گل دوم را وارد دروازه حریف کرد.از گل دوم به بعد بازیکنان اروگوئه به بازی خشن روی آوردند و بازیکنان تکنیکی آرژانتین را با خطاهای مکرر متوقف می کردند.تک گل تیم اروگوئه در دقیقه ۴۰ و روی اشتباه مدافعین آرژانتین به ثمر رسید.

---

هیوز خطاب به مدیران منچسترسیتی : آگوئرو را بخرید

سرمربی منچسترسیتی هدف اولش در جذب بازیکن را خرید مهاجم آرژانتینی و جوان باشگاه اتلتیکومادرید عنوان کرد.
روزنامه "Mail on Sunday " در این باره گزارش داد که "مارک هیوز" به دنبال خرید یک مهاجم تراز اول برای فصل بعدی است و در همین خصوص "سرجیو آگوئرو" را هدف نخست خود معرفی کرده است؛بازیکنی که ۳۰ میلیون پوند قیمت دارد.
البته سران منچسترسیتی کار مشکلی را برای صورت گرفتن این انتقال پیش رو خواهند داشت؛چرا که اینترمیلان نیز دیگر تیمی است که خواهان جذب آگوئرو است.
البته سران اینترمیلان قصد دارند برای تسریع این امر از "دیه گو مارادونا" به عنوان طعمه استفاده کنند.اسطوره سابق فوتبال آرژانتین علاوه بر اینکه مشاور آگوئرو است،پدر همسر این بازیکن جوان نیز می باشد.

 

شبکه خبری برنا

---

والنسیا در چند قدمی خرید كرسپو

 

 

باشگاه اسپانیایی والنسیا می كوشد مهاجم آرژانتینی اینترمیلان را به خدمت بگیرد.
به نقل از رویترز، این تیم اسپانیایی تلاش می كند انتقال ارنان كرسپو در فصل نقل و انتقال زمستانی محقق شود.
مارادونا، هم وطن كرسپو نیز از این انتقال حمایت كرده و والنسیا را خانه امنی برای این بازیكن می داند.
والنسیا در قدم اول مبلغ ۲۵ میلیون یورو را پیشنهاد كرده است.
اگر گزینه كرسپو به سرانجام نرسد، اور بانخا همچنان هافبك مورد اعتماد والنسیا خواهد بود.

 

خبرگزارى فارس

 

اسامی تیم ملی برای بازی های مقدماتی جام جهانی

اسامی تیم ملی آرژانتین برای بازی های مقدماتی جام جهانی در مقابل اروگوئه وشیلی اعلام شد...

در این ترکیب دعوت نشدن آبوندانزیری خیلی جلب توجه می کنه...که به نظر من کاریزو خیلی بهتر از آبوندانزیری کار کرده و حقشه که فیکس تیم ملی باشه...

دروازبان:خوان پابلو کاریزو - سرجیو رومرو - آگوستین اوریون

مدافعان:خاویر زانتی - مارتین دمیکلیس - بوردیسو - کولوچینی - هاینزه - لوچیانو مونزون - دانیل دیاز

هافبک ها:زابالتا - کامبیاسو - آنخل دی ماریا - ماسکرانو - پابلو باریینتوس - کریستین لدسما - لیاندرو سوموزا - خوان رومن ریکلمه

مهاجمان:دیه گو میلیتو - ته وز - مسی - آگوئرو - گونزالو پیرجیسیو

بازیهای مقدماتی جام جهانی 2010

سلام دوستان...

همونطور که خودتون دیدید آرژانتین به دو نتیجه ضعیف ۱-۱ برابر تیمهای پرو و پاراگوئه دست پیدا کرد...واقعا باید به حال رئیس  فدراسیون فوتبال آرژانتین تاسف خورد که مربی در حد باسیل رو برای تیم ملی انتخاب کرده در حالی که مربی های بسیار بزرگی توی کشور آرژانتین وجود داره... بیخود نیست که دیگو با رئیس فدراسیون آرژانتین و همین باسیل مشکل داره...فقط شخصی مثل دیگو برای آرژانتین دل می سوزونه...به هر حال خیلی دوست دارم تا دیرتر نشده باسیل از تیم ملی برکنار بشه...هممون میدونیم که علاوه بر سن بالاش،مربی در حد آرژانتین نیست(جام جهانی ۹۴ آرژانتین با همین باسیل بدترین نتایج تاریخش رو کسب کرد.)حیف از بهترین بازیکنای جهان که زیر دست این مربی کار میکنن...

 

یه مطلب توپ هم براتون گذاشتم تو ادامه مطلب،ولی قول بدین زیاد نخندین...

 

اعلام اسامی تیم ملی برای بازی های مقدماتی جام جهانی...

آلفیو باسیل سرمربی تیم ملی آرژانتین اسامی ۲۲ بازیکن را برای بازیهای مقدماتی جام جهانی در مقابل پاراگوئه و پرو اعلام کرد...دعوت شدن مجدد آندرس دی الساندرو به ترکیب تیم ملی از نکات جالب توجه این لیست است:

 دروازه بان:آبوندانزیری(ختافه)خوان پابلو کاریزو(لاتزیو)سرجیو رومرو(آلکمار)
مدافعان:خاویر زانتی(اینتر)دمیکلیس(بایرن مونیخ)زابالتا(منچستر سیتی)کولوچینی(نیوکاسل
گونزالو رودریگز(ویارئال)گابریل هاینتزه(رئال مادرید)
هافبک ها:خوان رومن ریکلمه و سباستین باتاگلیا(بوکا جونیورز)خاویر ماشرانو(لیورپول)فرناندو گاگو(رئال مادرید)آنخل دی ماریا(بنفیکا)استبان کامبیاسو(اینتر میلان)خوناس گوتیرز(نیوکاسل) و آندرس دی الساندرو(اینتر ناسیونال)
مهاجمان:لیونل مسی(بارسلونا)کارلوس توز(منچستر یونایتد)سرجیو اگوئرو(اتلتیکو مادرید)جرمن دنیس(ناپولی)لیساندرو لوپز(پورتو)

گفتنی است بازی اول در ساعت 23:30 شنبه 16 شهریور در برابر پاراگوئه(بوینوس آیرس) و بازی دوم بامداد 5شنبه 21شهریوردر ساعت 7 صبح در برابر پرو و در زمین حریف برگزار میشود.

«مسی» به آرزویش رسید

  درباره قهرمانی مجدد آرژانتین در فوتبال المپیک         

کم مانده بود لیونل مسی اصولاً امکان شرکت در مسابقات فوتبال بازی های المپیک پکن را از دست بدهد اما او اینک با مدال طلا از این رقابت های مهم فراغت یافته است. او صبح روز شنبه این هفته (۲ شهریور) موقعی که بازی فینال این رشته در ورزشگاه «آشیانه پرنده» در شهر پکن برگزار شد، با صدور یک پاس عمقی در قلب دفاع تیم نیجریه، پایه گذار تک گل پیروزی ساز آرژانتین شد که با ضربه چیب و هوشیارانه انخل دی ماریا در دقیقه ۵۸ به دست آمد.این دومین قهرمانی متوالی آرژانتینی ها در فوتبال المپیک ها است و در شرایطی این پیروزی ها در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸حاصل آمده است که آنان در سال های قبلی کوشش فراوانی برای فتح این رشته در المپیک ها صورت داده و پیوسته دست خالی به خانه بازگشته بودند.

● خطرناک ترین

مسی ۲۲ ساله و چپ پا و تکنیکی در روز فینال المپیک پکن، موقعی که بازی زیر تابش شدید آفتاب ظهر هنگام پکن کیفیت لازم را نداشت و به بازیکنان نیز فشار زیادی وارد شد، همانند سایرین درخشش مفرطی نداشت اما آشکارا خطرناک ترین بازیکن زمین بود و هر حرکتش بشدت از سوی نیجریه ای ها مراقبت و با آن برخورد می شد.۸۹ هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه و میلیون ها بیننده تلویزیونی، اغلب در زمان هایی به وجد می آمدند و شادی می کردند که مسی پا به توپ می شد و با مهارت های کلانش حریف را نگران می کرد، وقتی هم که مسی دقایقی مانده به سوت پایان و با توجه به قطعی شدن قهرمانی کشورش تعویض شد و زمین را ترک گفت، تماشاگران بشدت هافبک - مهاجم بازی ساز آرژانتین را تشویق کردند.

● جست و خیز

یکی از دلایلی که سبب شد تیم ملی امید آرژانتین در تکرار فینال فوتبال المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا نیجریه را ۰-۱ ببرد و انتقام شکست تلخ ۲-۳ در آن مرحله را از رقیب آفریقایی بگیرد، داشتن مسی در ترکیبش بود. مسی در پایان کار و با کشیده شدن سوت پایانی به زمین بازگشت و با آن قامت کوتاه و جثه نحیف اش، همپا با یارانش به جست وخیز روی زمین و گرفتن جشن قهرمانی مشغول شد. او بعداً گفت: «این گروه (اشاره به آرژانتینی ها) شایسته این عنوان بوده اند، همه ما می دانستیم که شاید ۴ سال بعد امکان حضور مجدد در المپیک شامل حال مان نشود زیرا در ورزش اتفاقات زیادی می افتد و شما نمی توانید حتی روی فردای خود نیز حساب کنید. بنابراین تمامی کوشش مان را در پکن به کار گرفتیم تا از این تک فرصت موجود استفاده کنیم و قهرمان شویم و باید شاکر باشیم که این اتفاق افتاد و به آنچه می خواستیم، رسیدیم.»

● کش و قوس

با این حال بسیار کم مانده بود که مسی اصلاً در رقابت های امسال فوتبال المپیک شرکت نکند زیرا باشگاهش بارسلونا موافق با این امر نبود و اعتقاد داشت که او وظیفه دارد در نوکمپ بماند و به بارسلونا در مرحله سوم مقدماتی جام قهرمانان باشگاه های اروپا یاری برساند. پس از دو سه ماه کش و قوس آشکار بر سر این موضوع و کوتاه نیامدن هیچ یک از دو طرف و اصرار شدید مسی به سفر به پکن و انکار بارسا و تأکید این باشگاه بر ماندن وی در اسپانیا، سرانجام فیفا وادار به مداخله شد و در حکمی کلی متذکر شد که تمامی باشگاه ها موظف اند که نفرات زیر ۲۳ سال خود را در صورت اعلام نیاز کشورها برای فوتبال بازی های المپیک در اختیارشان بگذارند.

اما این پایان قصه نبود زیرا بارسا با ارجاع قضیه به دادگاه عالی ورزش جهان (CAS) در لوزان سوئیس حکمی از این نهاد گرفت که اجازه می داد هر باشگاهی در صورت نیاز به بازیکنان زیر ۲۳ سال خود، آنها را فراخواند و مانع حضورشان در المپیک شود.

مسی باز هم تسلیم نشد و اعلام کرد حتی اگر نتواند برای آرژانتین بازی کند، در پکن کنار یارانش خواهد ماند و به آنها روحیه خواهد داد. مدیران بارسا که دیدند هیچ جور قادر به بازگرداندن وی به نوکمپ نیستند، ناچارعقب نشینی کردند و تسلیم شدند و اجازه حضور وی را در فوتبال المپیک دادند. مسی را می توان یکی از دو سه ستاره اصلی فوتبال بازی های المپیک بیست و نهم دانست ضمن اینکه خود او نیز به خواسته و آرزوی بزرگش که حضور در این جشنواره بزرگ ورزشی و کسب عنوان قهرمانی آن بود، رسید.

● شیرینی پیروزی

مسی ۲۴ ساعت بعد از اتمام المپیک پکن می گوید: «کار بسیار دشواری بود و حضور در این رقابت ها بس سخت بود، اما ارزش اش را داشت. از قبل هم می دانستم که این همه تلاش و سختی می تواند حاصل بسیار زیبایی را داشته باشد.

آن همه حرف و حدیث و اختلاف و مشکل و برخورد، پایان خوشی برای من داشت و منجر به تجدید قهرمانی کشورم شد. بنابراین قصد ندارم بیش از این راجع به این مسئله حرف بزنم و بهتر است که به شیرینی قهرمانی بیندیشم.»مسی در روز گرم برگزاری فینال و در حالی که مجریان المپیک با بی محبتی هرچه بیشتر فینال فوتبال را به ساعات ظهر منتقل کردند تا به برنامه برگزاری مواد مقدماتی و نهایی برخی مواد دوومیدانی در صبح و شب آن روز لطمه ای وارد نشود، گلی نزد و ظاهراً با همان مسی همیشگی فرق آشکاری داشت، اما باز هم رلی کلیدی را در تیمش بازی کرد.

در حالی که نامدارانی مانند ریکلمه، اگه رو و بوردیسو نیز در تیم آرژانتین بازی می کردند، این مسی بود که به عنوان فرد مستقر در جلوی خط میانی و رابط این خط و جمع مهاجمان هر توپ سرگردان و یا پاس شده را تصاحب و سپس برای تیمش بازی سازی می کرد. تک گل قهرمانی آرژانتین در دیدار با نیجریه نیز همان طور که قبلاً آمد، با چنان خصلت و مقدماتی و با پاس رو به جلوی مسی برای دی ماریا پایه گذاری شد. البته دی ماریا هم هوشمندانه و حرفه ای عمل کرد و پس از قدری پیشروی به محض اینکه متوجه خروج امبروسی وان زکین سنگربان نیجریه از دروازه اش شد با ضربه ای قوسی و دقیق و قابل تحسین از روی سر او دروازه را هدف گرفت و گشود و در ۳۳ دقیقه باقی مانده نیجریه هر چه زد به در بسته خورد، هر چند قبل از تک گل سرنوشت ساز آرژانتین هم فرصت های خوبی برای گلزنی داشت که از دست داده بود.

● بازی به بازی

سرجیو باتیستا مربی آرژانتین که قهرمانی تیمش یک سند مهم در راه اثبات لیاقتش بوده و او را باید از گزینه های جدی برای جایگزینی الفیو باسیله مربی تیم ملی بزرگسالان آرژانتین در آینده نزدیک یا دور دانست، می گوید: «معتقدم مسی بازی به بازی در المپیک بهتر شد و نقش مهمی در قهرمانی ما داشت. او در فینال هم خوب کار کرد و صحت پیش بینی مرا که معتقد بودم وی می تواند با دو سه حرکت خاص باعث قهرمانی ما شود، به اثبات رساند و باز عاملی سرنوشت ساز برای ما و کل فوتبال المپیک بود.»وقتی نیجریه در فینال فوتبال المپیک ۱۹۹۶ بر آرژانتین چیره شد و اولین قهرمانی آفریقایی ها را در این ورزش در المپیک ها موجب شد، افسوسی بزرگ بر آرژانتینی ها حاکم شد اما برد روز شنبه این هفته جبرانی شایسته بر آن رویداد تلخ تلقی شده است. مسی در گرمای ۴۰ درجه بالای صفر روز فینال از تحرک همیشگی اش بی بهره بود و در چند مورد یا اصلاً نتوانست توپ را به درستی کنترل و تصاحب کند و یا در صورت تصاحب با ارائه پاس هایی بد آن را از دست می داد و حتی اقدام غیرعادی داور در اعلام دو وقت کوتاه استراحت برای بازیکنان و بخشیدن فرصت نوشیدن آب به آنان نیز از شرایط دشوار این فینال غیرمتعارف نکاست.

● استراحت بازیکن خسته

اما مسی کارهایش را از قبل انجام داده بود. او در بازی اول آرژانتین در المپیک که در برابر ساحل عاج بود، هم گل زده و هم یک گل را ساخته بود و این کار را طی پیروزی بر هلند نیز تکرار کرده بود. در دیدار سرنوشت ساز با رقیب بزرگ و قدیمی و «هم منطقه ای» یعنی برزیل در نیمه نهایی نیز مسی دو پاس گل برای یارانش فرستاده بود تا آرژانتین صاحب پیروزی غرورانگیز و قاطع ۰-۳ در نیمه دوم شود. او حالا با خیالی راحت به نوکمپ بازگشته است تا بارسا را در فصل جدید لیگ اسپانیا همراهی کند، هرچند خستگی مفرط او سبب می شود پپ گواردیولا مربی جدید و آشنای این باشگاه عجله ای را در به کارگیری وی از خود بروز ندهد و فعلاً به او استراحت بدهد.

 

                                    وصال روحانی‎/ منبع: Guardian       

 

 

مدال طلای فوتبال المپیک برای آرژانتین

تیم ملی فوتبال المپیک آرژانتین در دیدار نهایی این مسابقات عصر امروز به مصاف تیم نیجریه رفت و در نهایت موفق شد با تک گل دقیقه ۵۹ آنخل دی ماریا حریف آفریقایی خود را شکست داده و علاوه بر انتقام فینال المپیک ۱۹۹۶،طلای این دوره از مسابقات را به گردن بیاویزد...

با این قهرمانی آرژانتین با دو قهرمانی المپیک پس از مجارستان که ۳ قهرمانی دارد،پر افتخارترین تیم است.

به امبد قهرمانی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۰

---

باتیستا: روز بزرگی برای مردم آرژانتین در پكن رقم خورد

سرمربی تیم فوتبال المپیك آرژانتین پس از قهرمانی گفت: روز باشكوهی برای مردم ما است.
سرخیو باتیستا پس از پیروزی آرژانتین در دیدار پایانی فوتبال المپیك ۲۰۰۸ برابر نیجریه و كسب مدال طلا، از عملكرد بازیكنانش ابراز رضایت كرد و افزود: بازیكنان جوان ما بازی خوبی را ارائه كرده و مانند المپیك آتن، آرژانتین مدال طلا را به دست آورد.
وی تاكید كرد: قهرمانی در المپیك روز بزرگی برای مردم ما است زیرا برای تكرار عنوان قهرمانی، كار سختی را پیش رو داشتیم.
باتیستا گفت: تیم جوان نیجریه را به خوبی می شناختیم. می دانستیم در كارهای هجومی خیلی خطرناك هستند. به همین علت، هوشیارانه برابر آنها بازی كردیم و اجازه ندادیم با توپ زیاد كار كنند.
وی افزود: قبول دارم قهرمانی در المپیك نمی تواند جایگاهی مانند قهرمانی در جام جهانی را داشته باشد؛ ‌اما این اولین تجربه من بود و افتخار بزرگی را كسب كردم. خیلی خوشحالم كه قهرمانی را به دست آوردم. صادقانه از همه كسانی كه در روزهای سخت مرا همراهی كردند، تشكر می كنم.
باتیستا اعلام كرد: می دانم موفقیت فعلی آرژانتین به تیم ملی در جام جهانی ۲۰۱۰ كمك زیادی خواهد كرد. مهم‌ترین هدف ما آماده سازی مهره‌های جوان برای مسابقات افریقای جنوبی است.
سرمربی آرژانتین درباره حضور اسطوره فوتبال كشورش در دیدار پایانی، تاكید كرد: دیه گو آرماندو مارادونا همیشه حامی ما بوده و یكی از بهترین دوستان من است. به خوبی كادر فنی و بازیكنان را حمایت می كند. می دانم مارادونا برای كمك به ما به چین آمد.

 

خبرگزارى فارس

---

دیدار پایانی فوتبال متوقف شد

 

به دلیل گرمای شدید آب و هوای ورزشگاه آشیانه پرنده، مسابقه تیم های المپیك آرژانتین و نیجریه برای دقایقی متوقف شد.
دیدار پایانی فوتبال المپیك در ورزشگاه آشیانه پرنده پكن برگزار شد. این مسابقه در هنگام ظهر و در گرم ترین ساعات روز انجام شد.
ناظر فیفا در جریان برگزاری و در دقیقه ۳۰ به دلیل گرمای شدید، با حضور در داخل میدان، دستور داد بازی متوقف شده تا بازیكنان بتوانند برای جلوگیری از گرمازدگی استراحت كنند.
بعد از حضور ناظر فیفا، ویكتور كاسی، ‌داور مجارستانی به بازیكنان هر دو تیم اجازه داد كه آب خنك به صورتشان زده و دوباره مسابقه را پیگیری كنند. این بازی حساس ۲ دقیقه متوقف شد.
جیری وراك، ‌ناظر فیفا در این زمینه اظهار داشت: با توجه به اینكه مسابقه هنگام ظهر برگزار شد، ضروری بود كه برای دفع گرمای شدید، چنین كاری انجام شود.
وی ادامه داد: بازیكنان داخل میدان به شدت در خطر گرمازدگی بودند. می ترسیدیم این اتفاق برای آنها رخ دهد. بنابراین، در این هوای گرم دستور توقف بازی را صادر كردیم.
دمای ورزشگاه آشیانه پرنده ۴۲ درجه بالای صفر بود.
آرژانتین با پیروزی یك بر صفر مقابل نیجریه مدال طلای فوتبال المپیك را به دست آورد.

 

خبرگزارى فارس

---

مارادونا: فوتبال برزیل دفاعی شده است

اسطوره فوتبال آرژانتین گفت: در مسابقات سال های اخیر برزیل شاهد بودم كه كاملاً تدافعی بازی می‌كند.
دیه گو آرماندو مارادونا در مرحله نیمه نهایی فوتبال المپیك چین در ورزشگاه كارگران پكن حضور داشت و از نزدیك مسابقه آرژانتین و برزیل را تماشا كرد.
وی پس از پیروزی ۳ بر صفر مقابل برزیل، ابراز خوشحالی كرد و افزود: سال ها است شاهدم كه برزیل مانند گذشته تهاجمی بازی نمی كند. آنها به كارهای دفاعی و خیلی محتاط گرایش دارند.
وی ادامه داد: قبل از شروع مسابقه فكر نمی‌كردم برزیل بتواند برای آرژانتین خطرساز شود و همین اتفاق نیز رخ داد. برزیل هرگز نتوانست بازی را كنترل كند. بازیكنان آنها قادر نبودند از دفاع آرژانتین عبور كنند.
مارادونا خاطر نشان ساخت: هیچ كس به رونالدینییو در كارهای هجومی كمك نمی كرد. بازیكنان برزیل به صورت گروهی كار نمی كردند.
كاپیتان اسبق تیم ملی آرژانتین تاكید كرد: در همه نقاط میدان، بازیكنان ما برتر از حریف بودند. در همه پست ها، آرژانتین بازی را در اختیار داشت.

 

خبرگزارى فارس

 

---

رئال مادرید جایگزین روبینیو را پیدا كرد

 

 

مقامات رئال مادرید پس از دیدار برزیل و آرژانتین، گزینه قطعی خود برای پر كردن جای خالی روبینیو را پیدا كردند.
به نقل از وب سایت المپیك، این تیم كه ۴ استعدادیاب به پكن فرستاده، تصمیم گرفته تا آنخل فابین دی ماریا، بازیكن آرژانتینی بنفیكا را به خدمت بگیرد.
وی ۲۰ سال داشته و بازیساز تیم المپیك آرژانتین است.
اگر روبینیو به چلسی برود، دی ماریا گزینه خوبی برای جانشینی وی محسوب می شود.
آرژانتین و نیجریه دیدار نهایی فوتبال المپیك را برگزار می كنند و رئال مادرید اجازه دارد پس از برگزاری آن، با دی ماریا مذاكره كند.

 

خبرگزارى فارس

 

---

ریكلمه: ناگفته‌های زیادی را با غلبه بر برزیل بیان كردیم

 

هافبك تیم فوتبال المیپك آرژانتین گفت: با شكست دادن برزیل، ناگفته های زیادی را به مردم بیان كردیم.
خوآن ریكلمه در مرحله نیمه نهایی فوتبال المپیك نقش مهمی را در پیروزی ۳ بر صفر برابر برزیل ایفا كرد و از بهترین بازیكنان میدان بود.
وی اظهار داشت: این مسابقه واقعاً ویژه بود زیرا قبل از شروع آن، مردم حرف های زیادی در مورد ما بیان می كردند. با این پیروزی مقتدرانه، چیزهای زیادی را اثبات كردیم.
ریكلمه ادامه داد: سال گذشته زمانی كه در كوپا امریكا برابر برزیل شكست خوردیم، حرف ها علیه ما تشدید شد؛ اما در المپیك قدرت واقعی‌مان را به اثبات رساندیم.
وی تاكید كرد: در جریان مسابقه به طور كامل بازی را در اختیار گرفتیم و از عملكردمان در داخل میدان لذت بردیم.
ریكلمه گفت: با پیروزی برابر برزیل، به هدف اولمان كه رسیدن به دیدار پایانی بود، رسیدیم. برای كسب مدال طلا از حالا برنامه ریزی هایمان را پیگیری خواهیم كرد و برای آن تلاش می كنیم.
تیم های آرژانتین و نیجریه دیدار پایانی المپیك ۲۰۰۸ را برگزار خواهند كرد. برزیل و بلژیك در دیدار رده بندی برای كسب مدال برنز رقابت می كنند.

 

خبرگزارى فارس