مو فرفری طلایی آرژانتین

مارادونا

نام:ديگو آرماندو مارادونا

تاريخ تولد: 30 اكتبر 1960

محل تولد: ويا فيورتيو،آرژانتين

• پسرك مظلومي كه جهان را تحت تاثير قرار داد

در آرژانتين چيز هايي وجود دارد كه هيچگاه از سكه نمي افتند مانند دسر كارامل محلي آنها و دختران زيبايشان.فوتبال هم يكي ديگر از اينها ميباشد،ورزشي كه مدهاست دلخوشي و سرگرمي مردم آرژانتين است و روز به روز به محبوبيت آن اضافه ميشود.اما در 30 اكتبر 1960 پسري به دنيا آمد كه علاقه مردم آرژانتين به فوتبال را دو چندان كرد...اسم او را ديگو گذاشتند.

در آن زمان حتي به فكر پدر مادرش هم نميرسيد كه اين پسر بچه موفرفري با آن نگاه مظلوم بتواند تا اين حد دنيا را متوجه خود بكند و در تاريخ ماندگار شود.

• رفاقت ديگو و توپ!

در آمريكاي جنوبي يك خصلت مشترك بين همه كودكان وجود دارد و آن اين است كه آنها قبل از اينكه به مدرسه بروند و با همسالان خود دوست شوند با توپ فوتبال آشنا ميشوند.ديگو خيلي كوچك بود كه در كوچه پس كوچه هاي ويافيورتيو با توپ چهل تكه اش به اين طرف و آن طرف ميپريد!او به خاطر فيزيك بدني اش هميشه با پسر هاي بزرگ تر از خودش فوتبال بازي ميكرد و به واقع از آنها برتر بود!

تا اينكه توجه سرمربي تيم جوانان آرژانتينيوس جونيورز،فرانسيس كورنخو، را به خود جلب كرد!اين مربي به توانايي هاي ديگو شك نداشت اما مطمئن نبود كه او بتواند با افرادي بزرگ تر از خودش به راحتي كنار بيايد و ابتدا از پذيرفتن او خودداري كرد اما اصرار هاي ديگو سرانجام نتيجه داد و مربي در مقابل اين چپ پاي كوچك نرم شد.ديگو خيلي سريع فوق ستاره تيم شد و در 136 بازي به هيچ وجه طعم شكست را نچشيد تا اينكه براي تيم بزرگسالان جونيورز فرا خوانده شد و در 20 اكتبر 1977 در ليگ دسته اول پاي به ميدان گذاشت و به مصاف ريورپلات رفت و هرچند 2-1طعم شكست را چشيد اما آن آغازي بود بر دوران طلايي فوتبال او.بعد از آن مورد توجه بوكا جونيورز قرار گرفت و پايش به اروپا گشوده شد وتيمهاي بارسلونا،ناپولي و سويا تيم هايي بودند كه شاهد تكنيك بي نظير و پاي چپ جادويي اش بودند.

• ستيزه جو از ابتدا

ديگو براي تيم ملي آرژانتين بازي هايي به ياد ماندني انجام داد و هرچند كه بعد از باتيستوتا با 34 گل زده در 91 بازي به عنوان دومين گلزن آرژانتين شناخته ميشود ولي تاثير او در تيم به حدي بود كه فدراسيون فوتبال آرژانتين پيراهن شماره 10 اين تيم را بازنشسته اعلام كرد.(هرچند بعد ها با مخالفت فيفا مجبور به لغو اين تصميم شد).

عشق و علاقه آرژانتيني ها به او از 13 آپريل 1977 آغاز شد.در آن روز مارادونا براي اولين بار پيراهن تيم كشورش را پوشيد و در يك بازي دوستانه به مصاف تيمي منتخب از ستارگان ليگ آرژانتين رفت.بازي خوب او باعث شد تا سزار لوييس منوتي نتواند از او چشم پوشي كند و از او براي حضور در مرحله نهايي جام جهاني 1978 دعوت كرد.آرژانتين در آن مسابقات قهرمان شد اما بدون مارادونا و منوتي ترجيح داد تا او را بر روي نيمكت بنشاند!

حضور در جام جهاني هرچند كه به او بازي نرسيد اما يك تجربه خوب براي ديگو بود و تابستان همان سال او به همراه تيم جوانان آرژانتين فاتح رقابت هاي جهاني جوانان در ژاپن شد.ديگو سالها بعد راجع به آن روز گفت"تا آن زمان حضور بر روي چمن برايم فقط حكم يك تفريخ را داشت و به هيچ وجه حس نميكردم كه در يك مسابقه فوتبال ممكن است به بازيكن تا اين حد فشار بيايد.بعد از آن هم هيچگاه آنقدر تحت فشار قرار نگرفتم،البته به جز مواقعي كه دخترم از من خواسته اي دارد!"

اما او مردي پر حاشيه بود و بارها حضور در دادگاه را تجربه كرد.ابتدا به خاطر شليك كردن به يك خبرنگار با تفنگ بادي و بعد هم به خاطر به ناسزا گرفتن پاپ در يك برنامه تلويزيوني!

در بيرون ميدان دشمنان زيادي داشت كه در پايان حريف آنها نشد و ديگو را از پاي در آوردند.اما در زمين فوتبال بي رقيب بود. بي دليل نيست كه ميشل پلاتيني اسطوره فوتبال فرانسه راجع به او ميگويد"كاري را كه من با توپ فوتبال هم قادر به انجامش نيستم او با يك پرتغال به راحتي انجام ميدهد"

• ديگو و جام هاي جهاني

در جام جهاني 1982 او نتوانست آن كيفيت هميشگي اش را به نمايش بگذارد.آرژانتين بازي افتتاحيه جام را از بلژيك باخت و بعد از آن مجارستان و السالوادور را از پيش رو برداشت.ديگو دو گل در مقابل مجارستان به ثمر رساند اما نتوانست اينكار را در برابر ايتاليا و برزيل تكرار كند و آرژانتين در مرحله دوم از دور رقابت ها كنار رفت.

اما در مكزيكو 1986 او بسيار خوش درخشيد.5 گل او-يكي به ايتاليا و دو جفت به انگليس و بلژيك- تيم كارلوس بيلاردو را به فينال رقابت ها رساند و با پيروزي 3-2 آرژانتين برابر آلمان غربي قهرمان جهان شد و خود را به عنوان بزرگترين فوتباليستي كه ناكنون پاي به چمن فوتبال گذاشته به جهانيان معرفي كرد.

 سال بعد بازي ها در ايتاليا برگزارشد.ديگو 7 سال را به همراه ناپولي گذرانده بود و با آن تيم دو بار قهرمان باشگاه هاي ايتاليا و يك بار هم قهرمان جام يوفا شده بود ولي آن تورنمنت براي ديگو شرايط متفاوت تري داشت و او قبل از شروع بازي ها از ناحيه زانو مصدوم شد اما با اتكا به قدرت بدني اش و عليرغم آن مصدوميت پاي به زمين گذاشت و آرژانتين را از سد برزيل،يوگشلاوي و ايتاليا گذراند اما در فينال و در مقابل پنالتي آندرياس برمه كاري از دستش بر نمي آمد و آرژانتين به نايب قهرماني قناعت كرد.

اما آخرين پرده از حضور مارادونا در جام جهاني،تاريك ترين آنها نيز بود.مسابقات در آمريكا برگزار ميشد و مارادونا در دو بازي ابتدايي در مقابل يونان و نيجريه حضور داشت اما كميته مسابقات اعلام كرد كه آزمايش دوپينگ او مثبت است و او از ادامه همراهي تيم ملي آرژانتين محروم شد.هم تيمي هاي او هم نتوانستند در غيابش كاري از پيش ببرند و آرژانتين از مرحله دوم فراتر نرفت.

بعد از آن ديگو سالهاي سختي را گذراند و در حالي كه گرفتار اعتياد بود به كوبا رفت تا با كمك دوست صميمي اش فيدل كاسترو اعتياد را ترك كند و تا حد زيادي هم در اين راه موفق بود.بازي خداحافظي او در 10 نوامبر 2001 با شكوه هرچه تمام تر در استاديوم لا بومبونرا (استاديوم خانگي بوكا جونيورز) برگزار شد و او در قالب تيم ملي آرژانتين به مصاف تيمي متشكل از ستارگان هم دوره اش رفت و بدين ترتيب آرژانتين با پسرك طلايي اش وداع كرد!

ü سوابق بازيگري

v 91 بازي ملي و 34 گل

v حضور در جام جهاني 1982 اسپانيا

v قهرماني در جام جهاني 1986 مكزيك

v انتخاب به عنوان بهترين بازيكن جام جهاني 1986 مكزيك

v نايب قهرماني در جام جهاني 1990 ايتاليا

v حضور در جام حهاني 1994 آمريكا

v 1976-1981 آرژانتينيوس جونيورز (166 بازي و 116 گل)

v 1981-1982و1995-1997 بوكا جونيورز(71 بازي و 35 گل)

v 1982-1984 بارسلونا (58 بازي و 38 گل)

v 1984-1991 ناپولي (259 بازي و 115 گل)

v 1992-1993 سويا (29 بازي و 7 گل)

v 1993-1994 Newell's old boys (5 بازي بدون گل زده)

v قهرمان آرژانتين 1981

v قهرمان ايتاليا 1987 و 1990

v جام حذفي ايتاليا 1987

v جام يوفا 1989



ü سوابق مربيگري

v 1994 مانديو كورينتياتس

v 1995 ريسينگ كلاب آوياندا

 

 

استعدادي به رنگ قهوه اي سوخته

منبع : وب سايت هواداران بارسلونا

بدون شک تنها باشگاه بزرگ درسطح اروپاکه اينگونه براي آکادميهاي خود در سطح جهان ارزش قائل ميشود باشگاه بارسلونا اسپانياست. اين باشگاه که درسرتاسر دنيا 43 آکادمي رسمي دارد همه ساله در اوايل ماه "مارس" گردهمايي تشکيل ميدهد که درآن مديران آکادميها درمحل باشگاه حضور بهم مي رسانند و به معرفي استعدادهاي آکادمي خود مي پردازند و در صورت اعلام کادر استعداد ياب باشگاه بازيکن مستعد آکادمي رهسپار اسپانيا ميشود تا به صورت حضوري محک بخورد و بعد از 6 هفته درصورت جلب کردن نظرمربيان مربوط آنگاه به تيم"بارسلوناي C "يا همان تيم زير 14 سال بپيوندندو اينگونه پادر مسير سخت حرفه اي شدن بگذارند .

و از آن زمان به بعد ميتوانند با خود روياي يک مسي جديديا ژاوي جديد يا......را بپرورانند.

"Biancucci "که در زبان لاتين بمعناي رنگ"قهوه اي سوخته" ميباشد و اهل ايالت"روزاريو"ي آرژانتين است خويشاوند مسي نيز محسوب مي شود و در يک مصاحبه نيز اعلام کرده که دوست دارد روزي همانند مسي در تيم اصلي بازي کند .

اما نکته اي که بسيارجالب است اين که تمام مربيان وي اذعان دارند ، آينده وي بسيار روشنتر از مسي است زيرا وي در حال حاضرعلاوه برتسلط بي نظيرش بر روي توپ و بازي کردن با هر دو پا, در اين سن کم  قدرت شوت فوق العاده اي دارد که همه را حيرت زده کرده است.

اگر نگاهي به ليست بازيکنان تيم اصلي باشگاه در اين فصل بياندازيم پي خواهيم برد که ازمجموع 24 بازيکن اين فصل 11 بازيکن از تيمهاي پايه باشگاه به تيم اصلي راه پيدا کرده اندو حدود 8 بازيکن باشگاه به صورت قرضي در باشگاههاي مختلف اسپانيا بازي ميکنند که هر يک جزو ارکان تيمهاي خود ميباشند. پس در سالهاي آينده بايد منتظر استعدادي ناب به رنگ قهوه اي سوخته باشيم.