
دیه گو مارادونا در هفته های اخیر بر سر دستیار انتخابی اش اسكار روگری با فدراسیون فوتبال آرژانتین مشكل و برخورد داشته و خولیو گرون دونا مقام اول این نهاد انتصاب روگری را به عنوان كمك مربی جدید این تیم منتفی دانسته و شایعات استعفای مارادونا بر سر همین مسئله روزها به گوش می خورد، اما ستاره و كاپیتان سابق آرژانتین و یكی از برترین فوتبالیست های تاریخ حالا كه سرمربی تیم ملی این كشور شده، فتح جام جهانی ۲۰۱۰ را هدف گرفته است و می خواهد همان طور كه به عنوان یك بازیكن، آرژانتین را یك تنه در سال ۱۹۸۶ فاتح جام جهانی مكزیك كرد، در هیأت مربی نیز چنین كند و ۱/۵ سال بعد آرژانتینی ها را به سومین عنوان قهرمانی شان در این رقابتها برساند.
شاید در تیم فعلی آرژانتین سوپراستاری به لحاظ فنی در اندازه های ۲۲ سال پیش مارادونا وجود نداشته باشد، اما لیونل مسی جادویی در این تیم هست كه در میان بازیگران متعدد قیاس شده با مارادونا طی ۱۵ سال اخیر، شبیه ترین فرد به اوست و در این فصل هم با پیراهن باشگاه بارسلونا كولاك كرده است. به جز مسی، بازیكنان مستعد دیگری هم در این تیم عضویت دارند و تعدادشان نیز زیاد است و طی مدت مذكور همیشه این باور وجود داشته كه اگر آرژانتین از تمام توانایی و مهارت های بالقوه موجود در این تیم سود جوید، قادر به فتح جام جهانی هست، جامی كه آخرین بار در همان سال ۸۶ نصیب آرژانتینی ها شد و از آن به بعد، پیوسته از آنها گریخته است.
● آینده ای روشن
«مارادونا»ی ۴۸ ساله در اولین دیدار آرژانتین تحت هدایت وی كه مسابقه دوستانه اخیر این كشور با اسكاتلند در شهر گلاسكو بود، از مسی و خوان رومن ریكلمه بازی ساز مدبر و فنی بوكاجونیورز و هافبك پیشین ویارئال استفاده نكرد، اما این امر در درجه اول به خاطر اشتغالات باشگاهی آنان بود و در سال ۲۰۰۹ كه در طلیعه آن به سر می بریم، دیه گو از استفاده وسیع از آنها غافل نخواهد ماند. حتی اگر این دو هم نباشند، آن قدر بازیكن خوب و قوی در اردوی آرژانتین حضور دارند كه مارادونا آینده را بسیار روشن ببیند از آن جمله اند؛ ته وز، كامبیاسو، گاگو، ایگواین، زانه تی، اگه رو، ساویولا، رودریگز، هاینتزه و البته «ماسكرانو»ی لیورپولی كه مارادونا برخلاف پیش بینی های قبلی چنان به او اعتقاد دارد كه بازوبند كاپیتانی تیم ملی را هم به دستش بسته و تصریح كرده كه هركسی ممكن است در تركیب تیم ملی نیمكت نشین شود، اما ماسكرانو همیشه ثابت خواهد بود.
مارادونا از كیفیت و نتیجه بازی اخیر آرژانتین با اسكاتلند و همچنین جریان تمرینات قبل از آن مسابقه چنان راضی است كه از تعریف دائمی از شاگردانش غافل نمی ماند و مشخص است كه از دیدن این همه بازیكن بسیار خوب در اردوی ملی به وجد آمده است. اگر او در سال ۲۰۱۰ آرژانتین را فاتح جام جهانی كند (منوط به صعود از مرحله مقدماتی كه بسیار محتمل به نظر می رسد) پس از فرانس بكن باوئر، قیصر افسانه ای فوتبال آلمان اولین مردی خواهد شد كه ابتدا در هیئت كاپیتان و سپس به عنوان مربی، تیم ملی كشورش را به فتح جام جهانی نائل ساخته است.
مارادونا می گوید:«اولین، مهم ترین و عاجل ترین هدف من فتح جام جهانی است و رسیدن به یك چهارم نهایی و یا نیمه پایانی نیز كفایت نمی كند و اصولاً برای فوتبالی درخشان در سطح آرژانتین فایده ای ندارد كه فقط به چنین مراحلی برسد و باید فینالیست و قهرمان شویم. با نفراتی كه ما داریم و استعداد كلانی كه در اردوی آرژانتین هست، هر چیزی جز این یك ناكامی خواهد بود. این هدف ما و چیزی است كه باید برای آن بمیریم. كاركردن با این بازیكنان طی دو ماه اخیر برای من یك افتخار بوده است. خوشحالم كه سرانجام زمان مربیگری من در تیم ملی آرژانتین رسید و اینك در حال لذت بردن از آن هستم. طرح های تاكتیكی متعددی را درخصوص چگونگی رویارویی با هریك از حریفان تیم خود ریخته ام، ولی قبل از آن سعی كرده ام در مغز و روح بازیكنان رسوخ و آنها را برای این عصر تازه مهیا كنم. امیدوارم هم من برای آنها مفید باشم و هم آنان برای من. آنها به یك راهنمای مناسب نیاز دارند و فكر می كنم كه خودم می توانم چنین فردی باشم.»
● شك های موجود
با این وجود چون تجربه مربیگری مارادونا نزدیك به صفر است و او در دو دهه اخیر زندگی پرحاشیه ای داشته و از ۱۹۹۷ به بعد یعنی زمان بازنشستگی اش مشكلات حادتری را در زمینه اعتیادش به مواد مخدر تجربه كرده و سالها در كلینیك های هاوانای كوبا هم به بهانه درمان اعتیادش سكنی گزیده بود، خیلی ها شك دارند كه وی بتواند تیم آرژانتین را جمع كند و مربی ای باشد كه خودش می گوید در هدایت این تیم بسیار پرمهره و به تبع آن پرتوقع، موفق باشد.
انتصاب مارادونا به عنوان مربی تیم ملی آرژانتین در بیرون از مرزها هم با حیرت زیادی مواجه شده و برد ۰-۱ در برابر اسكاتلند هم از شدت این اعجاب نكاسته است. آرژانتینی ها برای حل همین موضوع و مقابله با وضعیت مذكور، مخصوصاً كارلوس بیلاردوی كهنه كار را كه در سال های ۱۹۸۶ و ۹۰ مارادونا و یارانش را در جام های جهانی هدایت كرد و با آنها به قهرمانی و نایب قهرمانی این دو جام رسید، به عنوان مدیرفنی تیم ملی و مشاور ارشد مارادونا منصوب كرده اند تا كمبود تجربه ستاره چپ پای سابق آرژانتین در این سطح چندان به چشم نخورد و ضررهای سنگینی را به تیم ملی وارد نكند.
● شوخی و جدی
با این حال خود مارادونا هم كوشیده است در ابتدای راه حركات و گزینش های حساب شده ای را داشته باشد و با برنامه جلو برود و در مواجهه با مطبوعات نیز موفق و كم اشتباه عمل كرده است.
در حاشیه بازی اخیر با اسكاتلند وقتی تعداد سؤالات مربوط به تری بوچر كمك مربی تیم رقیب و اعتراض ها و اظهارات وی درباره خطای ۲۲ سال پیش مارادونا در بازی تیم های ملی آرژانتین و انگلیس در مرحله یك چهارم نهایی جام جهانی مكزیك (و گلی كه او با ضربه دست به انگلیسی ها زد) فزونی گرفت، مارادونا ابتدا با لحنی توأم با مسخره كردن رقیب گفت: «بوچر بوچر دیگر كیست » و لحظاتی بعد با تعدیل موضع گیری قبلی اش گفت: «نمی دانم چرا بوچر هنوز درباره واقعه سال ۱۹۸۶ موضع گیری می كند. ما هركدام زندگی مجزا و متفاوت خود را داریم و قرار نیست من بابت حرف های امروز او ناراحت شوم و یا شب خوابم نبرد. اگر او مرا تحویل نگیرد، قطعاً به مرگ من منجر نخواهد شد.»
اگر گل اول مارادونا در برابر انگلیس قطعاً خطای هند و یك گل غیرقانونی بود. او روی گل دوم، از این سوی خط میانی تا آستانه دروازه رقیب ۵ مدافع انگلیسی را پشت سرگذاشت و همگان را درو كرد و بوچر را كه دوبار بر سر راهش سبز شد، دو بار دریبل كرد و بعید نیست انتقاد شدید اخیر بوچر از وی در سفر مارادونا و شاگردانش به بریتانیا، بیشتر تأثیر پذیرفته از همان نكته باشد.
● یك قیاس
مارادونا «تاریخ» را هم خوب می شناسد و در سفر اخیرش به گلاسكو وقتی سؤالات درباره گل خطای ۲۲ سال پیش او فزونی گرفت، او با رجوع به بازی فینال جام جهانی ۱۹۶۶ لندن كه در آن یك گل بسیار حساس و سرنوشت ساز انگلیس توسط جف هرست در برابر آلمان غربی در شرایطی مشكوك (برخورد به تیر افقی و سپس فرود مبهم روی خط دروازه) به ثبت رسید و فقط حكم كمك داور روسی باعث پذیرش آن گل شد، گفت: «مگر در فوتبال وقایعی از این دست فقط برای من روی داده است شما هنوز نمی توانید ثابت كنید كه گل هرست در سال ۱۹۶۶ واقعاً گل بوده است، حال آن كه آن گل بیشترین سهم و نقش را در برد نهایی ۲-۴ انگلیس و قهرمانی این كشور داشت.بهتر است كشوری كه چنان پیشینه ای را در فوتبال ملی اش دارد، درباره من و دستاوردم این چنین قضاوت نكند.»
با این حال مارادونا با همان پیشینه بسیار كمش در پست مربیگری تیم ملی آرژانتین و در همین زمان اندك دریافته است كه قضاوت درباره او و تیمش چه او بخواهد و چه خیر، آسان ترین و رایج ترین كاری است كه صورت می گیرد و مردی كه در دوران بازیگری اش در تیم های بارسلونا و ناپولی درخشید و پیراهن بوكاجونیورز و سه ویا را هم به تن كرد و از ابتدای دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴ چشم و چراغ تیم ملی آرژانتین بود، باید باز مثل دوران بازیگری اش به زندگی زیرذره بین دیگران خو بگیرد.
وصال روحانی
منبع: Daily Mail
تحلیل : روزنامه ايران (www.iran-newspaper.com)
+ نوشته شده توسط عبدالرضا در یکشنبه هشتم دی 1387 و ساعت
0:11 |