آرژانتین حذف شد. به همین سادگی! خیلی خودم رو کنترل کردم تو این بازی اما نشد. دوست نداشتم توی این جام دیگه از ناداوریها ناله کنم. کاش به آلمان باخته بودیم اما ما به آلمان نباختیم. درصد مالکیت توپ رو نگاه کنید. موقعیتهای خطرناک و تعداد پاسهای کوتاه همه نشان از برتری مطلق آرژانتین میدهد اما این آلمان است که بازی را به پنالتی میکشاند و با ینس لمن برنده میشود کاش آبوندانزیری را سالم گذاشته بودند تا نبرد دروازهبانها برابر باشد اما فرانکو با ۴ بازی ملی چه میتوانست بکند در حالی که آیالا با بالای ۱۰۰ بازی پنالتی رو خراب کرد.
تقصیر هیچکس نیست نه پکرمن و نه آیالا شاید اگر در فینال هم به آلمان میخوردیم آلمان قهرمان میشد. حتی مارادونا رو یکبار هم نشون ندادند! اما بکنبائر سوژهی تلویزیون بود.
متاسفم برای جامجهانی که تیمی مثل آرژانتین رو از دست داد و انتظار من هم به سر نرسید. اینبار آرژانتین برخاسته بود اما نخواستند. لوبوس میشل حتی خطا روی آبوندانزیری رو نگرفت چه برسه به اشتباههای دیگرش.
فیفا گراهام پل را به خاطر اشتباه ناخواستهاش محروم کرد اما هیچکس گلهای درست مردود شدهی آرژانتین را ندید. داوریهای به سود میزبان و گل آفساید ثبتشدهی برزیل!
چه تیمی بیشتر از آرژانتین لیاقت قهرمانی داشت؟ بگذریم از این حرف که سالهاست تیم قهرمان لیاقتش را نداشته است. شاید باید فینال ۲۰۰۲ تکرار شود و اینبار آلمان ببرد تا انتقام بگیرد این اتفاق یکبار دیگر هم افتاده بود در ۱۹۹۰.
به شدت درهم ریختهام. اینها را هم برای سبک شدن نوشتم. حالا باید ما آرژانتینیها منتظر قهرمانی یک تیم اروپایی باشیم چون برزیل هم جام زیادیش میشود.
به هر حال دیگر جام را دردستان سورین نخواهیم دید و چهار سال دیگری که نه آیالا هست، نه کرسپو و نه المپیک برلین! و ما منتظر خواهیم ماند تا به حقمان برسیم.
==========================================
دیروز شاید من تنها آرژانتینی بودم که بعد از باخت گریه نکردم بلکه ساعتها بعد بعد از اینکه تازه فهمیده بودم چه بلایی سرمون آوردن گریم گرفت،من اصلا باور نمیکردم،ولی این رو هرگز فراموش نکنیم که آرژانتین حذف شد،ولی نباخت،ما بردیم،ما پیروز شدیم قسم میخورم.....
از پنالتی صد در صد روی ماگسی گرفته تا در صد مالکیت توپ و موقعیت های خطر ناک روی دروازه ی آلمان و..........همه نشان از برتری ما بود ......هرگز گریه های کامبیاسو و آیالا رو در پایان بازی فراموش نمیکنم حتی تا لحظه مرگ.....
ولی باید قبول کرد اگر اشتباهات پکرمن نبود ما با وجود تمام این ناداوری ها میتونستیم گل دوم رو پس از دریافت گل بزنیم،اشتباهات پکرمن با تعویض ریکلمه و بازی ندادن به مسی به اوج رسید....... به قول عماد ما مردانه حذف شدیم و این طور حذف شدن ارزش صدها قهرمانی آلمان و برزیل رو داره ما قهرمانی به کمک داور رو نمیخاهیم ما در دور مقدماتی اکوادور و کاستاریکا و ژاپن رو حذف نکردیم ما ساحل آج تیم قدرتمند آفریقا رو حذف کردیم ما صربستانی رو در هم کوبیدیم که در دور مقدماتی جام جهانی با ۲ امتیاز اختلاف نسبت به اسپانیا به جام جهانی اومد گروه ما گروه مرگ بود...
نمیدونم چی بگم باور کنید نمیدونم دیروز خیلی داغون شدم خیلی......... شاید تقصیر خودمونه که اسطوره ی فوتبالمون مارادونا هیچ وقت نخواسته با مسئولان کثیف فیفا و دیگر چاپلوسان از جمله پله و بکن بائر یکی باشه چون او یک اسطوره ی مردمیست....
شاید انتظار برای ۴ سال دیگه و شاید یه حذف نا جوا نمردانه ی دیگه و شاید قهرمانی با افتخار ولی چیزی که هست اینه که من تا لحظه مرگ قلبم برا ی آرژانتین میتپه برای راه راه پوشان آبی و سفید آمریکای جنوبی........
